جلاء العيون ( فارسي ) — صفحة 254

آفريد از خاك ، پس از نطفه ، پس تو را درست مردى گردانيد « 1 » . به سندهاى معتبر از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام روايت كرده‌اند كه : چون حضرت امير المؤمنين عليه السّلام را به مسجد در آوردند ، حضرت سيّدة النّساء فاطمهء زهرا عليها السّلام مجروح و نالان و خشمناك و غمگين ، با جميع مخدّرات حجرات بنى هاشم از خانه بيرون آمده رو به مسجد رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم آوردند ، چون به مسجد درآمد به نزديك ضريح مقدّس حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم رسيد ، به خروش و آواز بلند بگريست و آهى چند از دل پردرد بركشيد و فرياد برآورد كه : اى گروه ستمكار و اى قوم غدّار ! از پسر عمّم دست بداريد ، به حق آن خدائى كه پدرم محمّد مصطفى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را به راستى فرستاده كه اگر اين ظلم را فرو نگذاريد و دست از آن حضرت برنداريد ، گيسوهاى خود را بر سر پريشان كنم و پيراهن پدرم رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را بر سر اندازم ، و دست در دامن كبرياى احديّت بزنم و به درگاه رب الارباب فرياد برآورم و ناله‌هاى آتش‌بار از دل افكار بركشم ، و درياى غضب الهى را به جوش درآورم ، و آهى چند از سينهء پردرد بركشم كه زمين و زمان را بسوزانم و يك متنفّس از شما روى زمين نگذارم ، و اللّه كه ناقهء صالح نزد خدا از من گرامىتر نيست ، و بچهء او نزد خداوند عالميان از فرزند من عزيزتر نيست . سلمان گويد كه : من نزديك آن حضرت ايستاده بودم ، ديدم كه ديوارهاى مسجد رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به لرزه درآمد و بلند گرديد به نحوى كه اگر كسى خواستى از زير آن عبور مىتوانست نمود . من چون آن حال را مشاهده كردم ، بر خود لرزيدم و آثار غضب الهى را معاينه ديدم ، پس به نزديك آن حضرت آمدم و استغاثه نمودم كه : اى سيّدة النّساء ، و اى بتول عذرا ، و اى خواتون قيامت ، و اى بانوى حجلهء كرامت ، و اى جگرگوشهء رسول ثقلين ، و اى مادر سبطين ، بر اين قوم ببخشا و بر امّت پدر خود رحم نما ، شما اهل بيت رحمت و شفاعتيد ، چون پدرت رحمت عالميان بود ، شما باعث عذاب الهى بر ايشان مشويد . آن جناب التماس مرا قبول نمود ، به حجرهء طاهره مراجعت فرمود ، و ديوارهاى مسجد