جلاء العيون ( فارسي ) — صفحة 228

آمد فاطمه مىگريست ، پرسيد : چرا گريه مىكنى ؟ به خدا سوگند اگر در ميان اهل من از او بهترى مىبود من تو را به او تزويج مىكردم ، و من تو را به او تزويج نكردم خدا تو را به او تزويج كرد ، و خمس دنيا را صداق تو گردانيد تا آسمان و زمين باقى است « 1 » . ايضا به سند حسن از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه : غيرتى در حلال روا نيست بعد از آنكه حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به على و فاطمه عليهما السّلام در شب زفاف گفت : كارى نكنيد تا من نزد شما بيايم ، چون به نزد ايشان آمد پاهاى مباركش را در ميان ايشان دراز كرد در رختخواب « 2 » . ايضا روايت كرده است كه : در مبارك باد زفاف حضرت فاطمه عليها السّلام مىگفتند : « بالرفاء و البنين » چنانچه در ميان ايشان متعارف بود ، يعنى : اين مزاوجت مقرون باد به اتّفاق و پسرها . پيغمبر فرمود : چنين مگوئيد بلكه بگوئيد : « على الخير و البركة » يعنى : مزاوجت با خير و بركت باد « 3 » . ابن شهر آشوب از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه : حق تعالى بر حضرت امير عليه السّلام حرام گردانيده بود زنان ديگر را تا حضرت فاطمه عليها السّلام در حيات بود ، زيرا كه او طاهره بود و هرگز حائض نمىشد « 4 » . بعضى از محقّقان گفته‌اند كه : حق تعالى در سورهء « هل أتى » انواع نعمتهاى بهشت را بيان فرموده و متعرّض ذكر حوريان نگرديده است ، شايد كه چون اين سوره براى اهل بيت نازل شده است ، حق تعالى براى رعايت حضرت فاطمه عليها السّلام حوريان را ذكر نكرده باشد « 5 »