از حضرت صادق عليه السّلام پرسيدم تفسير آيهء
أَتى أَمْرُ اللَّهِ فَلا تَسْتَعْجِلُوهُ
« 1 » چيست ؟ فرمود :
وقتى خداوند چيزى را به پيغمبر خبر داد كه در فلان وقت واقع مىشود ، همان امر خدا ( امر اللَّه ) است
فَلا تَسْتَعْجِلُوهُ
پس در بارهء آن شتاب مكنيد و هم فرمود : چون خداوند خبر دهد كه كارى شد نيست مثل اينست كه شده است .
نعمانى در كتاب غيبت از ابو الجارود روايت مىكند كه از امام محمد باقر عليه السّلام شنيدم ميفرمود : شما چندان در انتظار ( دولت آل محمد ) بسر مىبريد كه همچون بز وحشت زدهاى از اينكه قصاب دست روى بدنش بگذارد و چاقى و لاغرى آن را براى ذبح كردن امتحان كند ، وحشت ميكنيد . آن روز شما احترامى نداريد كه بدان سربلند باشيد و تكيه گاهى نخواهيد داشت كه كارهاى خود را بوى مستند كنيد ! در قرب الاسناد است كه احمد بن ابى نصر بزنطى گفت : از امام رضا عليه السّلام در بارهء ( خواب ) سؤالى نمودم . حضرت از پاسخ دادن خوددارى كردند . سپس فرمود :
هامش
و اما ايراد به خود گلپايگانى : اولا در حديث مىگويد : قائم ما در ( الر ) قيام مىكند ولى گلپايگانى آن را به ( المر ) تغيير داده ! تا حسابش درست درآيد . و اين بزرگترين خيانت اوست كه عنوان تحريف و دزدى دارد . ثانيا مىنويسد پيغمبر 7 سال قبل از هجرت بالعلانية بدعوت قريش قيام نمود » چون وى از ( الم ) تا ( المر ) را با حذف مكررات حساب كرده و 1267 شده ناچار هفت سال به عقب برگشته است تا با منظورش كه 1260 و زمان ادعاى ميرزاى باب است ، وفق دهد ! در صورتى كه تمام تواريخ اسلامى نوشتهاند دعوت علنى پيغمبر سه سال بعد از بعثت و ده سال قبل از هجرت بوده است ! اين اولين استدلال گلپايگانى با احاديث صحيحه ! بود كه آن را اقوى و اظهر براهين خود بر اثبات عقيدهء بهائيان قلمداد كرده است ! راستى كه چه حديثى و عجب استدلال محققانه و منصفانهايست ! ! آيا مسلكى كه با اين دوز و كلكها ترويج شود پايدار مىماند . آيا مىتوان نام دين و مذهب بر آن نهاد ؟ !
( 1 ) اين آيه نيز دستاويز فرقهء بهائى شده است ؛ از آن نيز سخن خواهيم گفت .