مدعى بود كه پيغمبر است و امام على النقى عليه السّلام او را برانگيخته و ميگفت آن حضرت خداست . نميرى نزديكى با محارم را جايز ميدانست ! احمد بن هلال كرخى نيز يكى از غلاة است وى اول از اصحاب امام حسن عسكرى عليه السّلام بود . سپس تغيير عقيده داد و منحرف گشت . و منكر وكالت محمد ابن عثمان از جانب امام زمان شد . از ناحيه مقدسه امام زمان عليه السّلام هم توقيعى مبنى بر لعن او و دورى از وى و ساير منحرفين صادر گشت .
همچنين ابو طاهر محمد بن على بن بلال و حسين بن منصور حلاج و محمد ابن على شلمغانى معروف به ابن ابى عزاقر لعنة اللَّه عليهم همه از كسانى هستند ، كه از راه حق منحرف شدند و از ناحيهء مقدسهء ولى عصر بوسيلهء شيخ ابو القاسم حسين بن روح توقيع در لعن و دورى از آنان صادر گشت . نسخه توقيع اين است ( در صفحه 713 ) گذشت « 1 » .
هامش
( 1 ) اينان عدهاى از افراد منحرف و فاسد بودند ، كه هر كدام از سادگى و عدم تشخيص مردم سوء استفاده نموده و ادعاى بابيت و نيابت امام زمان ( ع ) كردند . ادعاى واهى اين عده بىاثر هم نبود و هر يك تا مدتى پيروانى داشتند و سپس بمرور زمان كه فساد عقيده و بطلان ادعاى رئيس آنها آشكار شد ، متفرق و منقرض گشتند .
ميرزا على محمد شيرازى نيز يكى ديگر از كسانى بوده ، كه به تحريك بيگانه ادعاى بابيت كرد ؛ و خود را « باب » امام زمان ناميد .
ولى سيد باب چون كارش بالا گرفت مدعى شد كه خود امام زمان است ؛ و بعد هم ادعاى پيغمبرى و الوهيت و ربوبيت كرد ، تا آنجا كه مانند همكاران پيشين خود جانش را در راه هوس بابيت و كوس خدائى از كف داد !