وى پرسيدم ، گفت : مأمور شدم كه خود را جمع و جور كنم . سپس دو ماه بعد وفات يافت . رضى اللَّه عنه و ارضاه . در كمال الدين هم اين روايت آمده است .
و نيز در غيبت شيخ از ابو نصر هبة اللَّه روايت مىكند كه گفت : ديدم به خط ابو - غالب زرارى نوشته بود : ابو جعفر محمد بن عثمان ( ره ) در آخر ماه جمادى الاولى سال سيصد و پنج وفات يافت .
و هم ابو نصر ذكر نموده كه : محمد بن عثمان در سال سيصد و چهار رحلت فرمود و مدت پنجاه سال نيابت حضرت امام زمان عليه السّلام را داشت . مردم اموال خود را بوسيلهء او به امام ميرسانيدند ، و توقيعاتى به همان خطى كه در زمان امام حسن عسكرى عليه السّلام براى شيعيان ، در امور مهمهء دين و دنياى آنان ميرسيد ، و مسائلى كه ميپرسيدند جوابهاى عجيب آنها بوسيلهء او صادر ميگشت .
و هم ابو نصر گفت : قبر محمد بن عثمان ( در بغداد ) پيش قبر مادرش در سر راه دروازهء كوفه در محلى كه خانهاش آنجا بود ، واقع است ، و فعلا در وسط بيابان است .
( 3 ) : ابو القاسم حسين بن روح نوبختى
شيخ طوسى در كتاب « غيبت » مينويسد : حسين بن ابراهيم قمى به من خبر داد و گفت : ابو العباس احمد بن على بن نوح از ابو على احمد بن جعفر بن سفيان بزوفرى روايت نموده كه گفت : ابو عبد اللَّه جعفر بن محمد مدائنى معروف به « ابن قزدا » در مقابر قريش نقل كرد و گفت : رسم من اين بود ، هر وقت اموالى كه در دست من بود براى محمد بن عثمان ميبردم ، با زبانى با وى سخن ميگفتم كه هيچ كس نميگفت .
ميگفتم : آيا اين مال كه مبلغ آن فلان مقدار است مال امام عليه السّلام است ؟ او هم ميگفت آرى ، آن را بگذار . سپس ميپرسيدم : به من ميگوئيد كه اين اموال مال امام است ؟
ميگفت : آرى ، مال امام است . آنگاه آن را از من ميگرفت .
آخرين بارى كه نزد وى رفتم و چهار صد دينار برده بودم ؛ طبق معمولى