عثمان رضى اللَّه عنه ده نفر وكيل در بغداد داشت كه ابو القاسم حسين بن روح رضى اللَّه عنه هم در ميان آنها بود ، و همهء آنها از حسين بن روح بوى نزديكتر و خصوصىتر بودند .
تا آنجا كه هر وقت محمد بن عثمان كارى داشت يا محتاج بواسطهاى بود .
آن كار را بدست ديگرى غير از حسين بن روح انجام ميداد ، زيرا او چنين خصوصيتى با محمد بن عثمان نداشت ولى با اين وصف محمد بن عثمان در موقع رحلت او را براى جانشينى خود انتخاب كرد ! مشايخ ما ميگفتند : ما شكى نداشتيم كه چون محمد بن عثمان بميرد كسى جز جعفر بن احمد بن متيل يا پدر او جاى وى را نخواهد گرفت ، چه كه خصوصيت او را با محمد بن عثمان ديده بوديم و ميدانستيم كه چقدر در منزل وى ميزيست ، تا جايى كه محمد بن عثمان در آخر عمر بعلتى فقط غذائى كه در منزل جعفر بن متيل و پدرش تهيه ميشد مىخورد ، يا اينكه بخانهء جعفر يا پدرش ميرفت و در آنجا غذا مىخورد .
خواص شيعيان ترديد نداشتند ، كه اگر براى محمد بن عثمان حادثهاى پديد آيد ( يعنى وفات كند ) فقط بجعفر بن متيل وصيت خواهد كرد . ولى وقتى ديدند او وصيت به ابو القاسم حسين بن روح نمود ، تسليم شدند و او را بجانشينى محمد بن عثمان پذيرفتند ، و مانند محمد بن عثمان با وى رفتار كردند ، جعفر بن متيل هم تا زنده بود مانند زمان محمد بن عثمان در دستگاه حسين بن روح كار ميكرد رضى اللَّه عنه .
پس هر كس از حسين بن روح نكوهش نمايد ، از محمد بن عثمان نكوهش كرده و هر كس از وى نكوهش كند ، در حقيقت نكوهش و سرزنش امام زمان نموده است .
و هم در غيبت شيخ ميگويد : جماعتى از علما از شيخ صدوق ، براى من نقل كردهاند كه ابو جعفر محمد بن على اسود گفت : من اموالى را كه از موقوفات بدست مىآمد نزد محمد بن عثمان ميبردم و او هم از من ميگرفت دو يا سه سال قبل از آنكه وفات كند ، در يكى از روزهاى آخر عمرش ، چيزى از اين گونه اموال را پيش او بردم ، دستور داد كه آن را بحسين بن روح تسليم نمايم . من هم تسليم كردم و رسيد آن را
بحار الأنوار ( زندگانى حضرت مهدى موعود عج ) ( فارسي ) — صفحة 678
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٦٧٨