لئيم را پست شماريد ، در جايى كه ميبايد سخنان جدى و متين گفت ، از شوخى و بيهوده گوئى اجتناب ورزيد .
بخششهاى خود را با منتگذارى آلوده مسازيد ، و چون بر دشمن چيره شويد از تقصير او درگذريد ، و اگر بر اثر نفاق از هم جدا گشتيد با هم سازش كنيد . اگر كسى با شما از در نيرنگ در آمد ، در باره وى نيكى كنيد ، نصايح پيران را بشنويد و پيشنهاد كسانى كه بعد از ستيزه شما را صلح مىدهند بپذيريد . زيرا رسيدن بمنتهاى پشيمانى زخمى است كه دير التيام مىيابد .
از سرزنش در انساب خود پرهيز كنيد و از جستجوى بديهاى يك ديگر دورى نمائيد دختران فهميدهء خود را بهمسرى كسانى كه در نجابت و فهم بپايهء شما نميرسند ندهيد ، چه كه باعث ننگ و موجب فساد و رسوائى است . در معاشرت با مردم ملايمت و نرمى پيش گيريد ، و از درشت خوئى احتراز جوئيد ، زيرا درشتخوئى در آخر كار موجب ندامت خواهد بود و براى صاحبش نكوهشها كسب مىكند .
صبر مؤثرترين مؤاخذه ، و قناعت بهترين سرمايه است . مردم پير و طمع و دستخوش آز و باركش بىتابى ميباشند . حقيقت ذلت ، دورى از يارى يك ديگر است . به اين معنى كه چون دشمن طمع باموال شما كند و رعب در دلهاى شما ايجاد نمايد ، شما با چشمان خواب گرفته به آنها نگاه كنيد . سپس گفت : عجب نصيحتهائى است كه از مرد شيرين زبان فصيحى سر زد . اما اگر دلهاى مردم محكم و آماده پذيرش آن باشد ! شق كاهن اين را گفت و سپس مرد .
شيخ صدوق رضى اللَّه عنه در اينجا ميفرمايد : مخالفين ما ( اهل سنّت ) اين گونه داستانها را نقل ميكنند و تصديق مينمايند : همچنين داستان شداد بن عاد را نقل ميكنند و ميگويند كه : نهصد سال عمر كرد و بهشت او را توصيف مينمايند كه از نظر مردم پوشيده است ، و هيچ كس آن را نميبيند و ميگويند كه در روى زمين است ولى طول عمر قائم آل محمد ( ص ) را باور نميدارند و اخبارى كه در بارهء او رسيده است دروغ ميپندارند و در حقيقت منكر حق و دشمن طرفداران حقند ! .
بحار الأنوار ( زندگانى حضرت مهدى موعود عج ) ( فارسي ) — صفحة 513
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٥١٣