شيخ مفيد در كتاب « مجالس » از ابو خالد كابلى روايت نموده كه گفت :
امام على بن الحسين به من فرمود : اى ابو خالد ! فتنههائى پديد خواهد آمد كه مانند شب ظلمانى تاريك باشد . كسى از آن فتنهها نجات پيدا نميكند مگر آنان كه خداوند از آنها پيمان گرفته ( كه در راه حفظ ايمان پيوسته ثابت بمانند ) آنها چراغهاى هدايت و چشمههاى دانش ميباشند .
پروردگار آنها را از هر فتنه و آشوب تاريك نجات خواهد داد . گويا صاحب - الامر را ميبينم كه بر بالاى نجف شما واقع در پشت كوفه با سيصد و اندى مرد برآمده ، در حالى كه جبرئيل در سمت راست و ميكائيل در جانب چپ و اسرافيل در جلو او قرار دارند پرچم پيغمبر اكرم صلى اللَّه عليه و آله را باهتزاز درآورده و آهنگ قومى نميكند جز اين كه آنها را بديار عدم بفرستد « 1 »
هامش
( 1 ) در روايات باب علائم ظهور از نظر خوانندگان خواهد گذشت كه امام زمان ( ع ) نخست در مكه ظاهر مىشود ، و سپس با سيصد و سيزده نفر از يارانش بمدينه آمده و از آنجا به نجف و كوفه مىآيند و چون سپاهش بده هزار نفر رسيد ، قيام مىكند ، و خراسان و شام و قسطنطنيه ، و فلسطين و زنگبار ، و حجاز و يمن و ديگر نواحى جهان را ( چنان كه در خطبهء معروف به « بيان » ذكر شده ) فتح مىكند و شرق و غرب عالم را در زير لواى اسلام در مىآورد . على هذا آنها كه عقيده به امام زمان شيرازى ، يا پيغمبر مازندرانى جانشين او دارند ، تنها بقاضى نروند و اين گونه روايات را هم بخوانند و بيانديشند كه آيا اين امام زمان آمده و رفته است ؟ .