باب دهم رواياتى كه از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام رسيده است
شيخ صدوق ( ره ) در كمال الدين از ابو الجارود نقل مىكند كه گفت : امام محمد باقر عليه السّلام به من فرمود : اى ابو الجارود ! موقعى كه اوضاع روزگار دگرگون شود و مردم بگويند : قائم آل محمد مرده يا هلاك شده ، يا بگويند بكدام بيابان رفته است ، و آنها كه خواستار نابودى او ميباشند بگويند : كسى كه استخوانهايش پوسيده چگونه ظهور مىكند ؟ ! شما بظهور وى اميدوار باشيد ، و چون بشنويد كه ظهور نموده بسوى وى بشتابيد و لو با خزيدن از روى برف باشد « 1 » ! در غيبت نعمانى نيز از احمد بن هوذهء نهاوندى از ابو الجارود آن را نقل كرده است .
نيز كمال الدين از ابو حمزهء ثمالى از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام روايت مىكند كه گفت : از آن حضرت شنيدم فرمود : نزديكترين و داناترين و مهربان - ترين مردم به خداوند متعال ، محمد و ائمه صلوات اللَّه عليهم اجمعين هستند . پس از هر راهى كه آنها ميروند شما هم برويد و از هر كس كناره گرفتند شما نيز كناره بگيريد . مقصودم از ائمه امام حسين عليه السّلام و فرزندان اوست . زيرا حق در خاندان آنهاست و جانشينان حقيقى پيغمبر آنها ميباشند و امامان از آنها خواهند بود .
پس هر جا آنها را به بينيد پيروى كنيد . اگر روزى هيچ كس از اولاد امام حسين را
هامش
( 1 ) اين روايت پاسخ گويائى براى منكرين طول عمر امام زمان ( ع ) است . زيرا امام باقر ( ع ) تقريبا 150 سال قبل از ولادت آن حضرت و هزار سال بعد از ولادت وى اين موضوع را ميدانسته و از آن خبر داده - توضيح اينكه اين روايت در كمال الدين صدوق است كه هزار و سه سال پيش در گذشته است !