باب نهم رواياتى كه از حضرت على بن الحسين عليه السّلام وارد شده است
شيخ صدوق ( ره ) در كمال الدين از ابو حمزه ثمالى روايت مىكند كه امام زين - العابدين على بن الحسين عليه السّلام فرمود : آيه شريفه
وَ أُولُوا الْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلى بِبَعْضٍ فِي كِتابِ اللَّهِ
« 1 » يعنى : خويشان انسان برخى بر برخى ديگر مقدم ميباشند در باره ما نازل گرديده
وَ جَعَلَها كَلِمَةً باقِيَةً فِي عَقِبِهِ
« 2 » يعنى : خداوند امامت را در نسل حسين عليه السّلام تا روز قيامت برقرار داشته است و فرمود : قائم ما دو غيبت دارد كه يكى از ديگرى طولانىتر مىباشد .
غيبت اول شش روز و شش ماه و شش سال است و غيبت دومى چندان طولانى مى - گردد كه اكثر آنها كه بوى عقيده دارند منحرف ميگردند و جز كسانى كه يقين قوى و معرفت صحيح دارند و از آنچه به آنها دستور دادهايم در خود ناراحتى و تنگى نمىبينند ، و تسليم ما اهل بيت ميباشند ، كسى بر اين عقيده ثابت نمىماند .
مؤلف : آنچه امام عليه السّلام ميفرمايد « غيبت اول شش روز و شش ماه و شش سال است » شايد اشاره باختلاف احوال حضرت در طول غيبتش باشد كه شش روز كسى جز افراد مخصوص بستگان آن حضرت از ولادتش اطلاع حاصل نكردند ، سپس بعد از شش ماه ساير خواص هم مطلع شدند و بعد از شش سال موقع وفات پدر بزرگوارش بسيارى از مردم پى بوجود آن سرور بردند .
هامش
( 1 ) سورهء انفال آيهء 74
( 2 ) زخرف 27