و اندى از سامره رفته بودم و در سنهء 281 ايام وزارت عبيد اللَّه بن سليمان « 1 » برگشتم و اين داستان را از پيرزن شنيدم .
حنظله راوى اين خبر ميگويد : ابو الفرج مظفر بن احمد را خواستم تا او نيز اين خبر را بشنود .
و هم در غيبت شيخ طوسى ( ره ) واقعه ولادت را بدين گونه نيز روايت كرده كه يكى از خواهران امام على النقى عليه السّلام كنيزى داشت كه خود تربيت كرده و نامش نرجس بود ، چون بزرگ شد ، روزى امام حسن عسكرى عليه السّلام به خانه آنها آمد و او را ديد . خواهر امام گفت : آقا ! مثل اينكه طالب اين كنيز هستى ؟ فرمود : من از روى تعجب نگاه به او ميكنم . زيرا مولودى كه عزيز خداست از وى بوجود مىآيد سپس خواهر امام از برادرش امام على النقى اجازه گرفت و آنها با هم ازدواج كردند . « 2 »
و نيز در آن كتاب از علّان رازى روايت نموده كه امام زمان عليه السّلام در سال 256 هجرى دو سال پس از درگذشت امام على النقى ( ع ) متولد گرديده است .
و هم در آن كتاب از محمد بن على شلمغانى در كتاب « الاوصياء » و او از حمزة
هامش
( 1 ) ابن اثير نيز در « كامل التواريخ » ج ( 6 ) صفحه 73 : نام او را عبيد اللَّه بن سليمان نوشته ، ولى در « آثار الوزراء » عقيلى صفحه 114 عبد اللَّه بن سليمان بن وهب ذكر كرده است .
عبيد اللَّه بن سليمان وزير « المعتضد باللَّه » خليفهء عباسى بود كه در سال 279 بخلافت رسيد و او نيز نخستين وزير او بود و بعد از فوت او ، فرزندش قاسم بن عبيد اللَّه بوزارت ( المعتضد ) منصوب گشت .
( 2 ) اين روايت هم مفاد ساير روايات را دارد جز اينكه جملهء « كنيزى داشت و خود تربيت كرده بود » و جملهء « چون بزرگ شد » ممكن است چيز تازهاى به نظر آيد ولى در روايات سابق گذشت كه حضرت نرجس را بخواهرش حكيمه سپرد تا به خانه خود ببرد و وظايف دينى را به او بياموزد ، و البته او تربيتشدهء حكيمه و در آن مدت هم بزرگ شده بود .