تصوير دوم در جلد اول « بحار الانوار » طبع « دار الكتب الاسلامية حاج شيخ محمد آخوندى » چاپ شده ، و ما نيز از روى كليشه آن ، در اين كتاب چاپ كرديم .
تصوير سوم متعلق بآقاى سيد محمد مشكاة استاد دانشگاه تهران بوده كه در جلد اول فهرست كتابخانه ايشان كه بدانشگاه تهران اهداء نمودهاند ، چاپ شده .
ما براى اطلاع ، نامهاى بآقاى مشكاة نوشته و در بارهء اين تصويرها و اصالت تصوير متعلّق بخودشان توضيح خواستيم ، ايشان در جواب نوشتهاند :
« تصويرى كه در كتابخانهء اهدائى بنده موجود است : و عكسى از آن در جلد اول فهرست كتابخانهء مزبور بچاپ رسيده ، معتبرترين عكسى است كه از مرحوم مجلسى وجود دارد . زيرا اين تصوير را مرحوم آقا نجف نقاش معروف ( كه چند سالى بعد از مجلسى در گذشته ) با قلم تواناى خود نقاشى كرده ، و بسيار هنرنمائى نموده است . در اين تصوير اصل مينياتور با يك كتيبهء نقاشى و تذهيب عالى در جزو كتابخانهء اهدائى اين بنده در كتابخانهء دانشگاه موجود مىباشد كه در قاب خاتمى گذارده شده و در صندوق نسوز نگهدارى مىشود » .
تصويرى كه در اين كتاب كليشه شده چند فرق جزئى با تصوير متعلّق بكتاب - خانهء آقاى مشكاة دارد . در آن تصوير فرورفتگى بالاى بينى نيست ، و بينى كمى فربهتر است . بعلاوه محاسن مرحوم مجلسى سفيدتر و كوتاهتر و شخصا با حالتر مىباشد . خطوط عمامه و لباس هم در اين تصوير درشت و روشنتر است ، و جز اينها چندان فرقى ندارد .
علامه مجلسى و صوفيه
سلاطين صفويه از يك خاندان آذربايجانى صوفى مشرب بودند . مرد نامى اين سلسله شيخ صفى الدين اردبيلى است كه ميگويند خود صوفى بوده و مدتى دنبال انسان كامل ميگشته ، و در شيراز بملاقات شيخ سعدى رفته ولى صحبت او را نپسنديده سپس نزد شيخ زاهد گيلانى رفته و داماد او شده است .