تفسير آيه
أَخْرَجْنا لَهُمْ دَابَّةً مِنَ الْأَرْضِ تُكَلِّمُهُمْ
يعنى جنبندهء زمين را براى آنها بيرون مىآوريم تا با آنها سخن بگويد فرمود : دابة الارض على عليه السّلام است .
و هم در كتاب مزبور از ابو عبد اللَّه جدلى نقل كرده كه گفت امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : دابة الارض من هستم .
و نيز در تفسير على بن ابراهيم از عبد اللَّه بن عباس روايت نموده كه پيغمبر در تفسير آيه
وَ النَّهارِ إِذا جَلَّاها
فرمود : مقصود از روز روشن در اين آيه امامان ما اهل بيت است كه در آخر الزمان بسلطنت ميرسند و زمين را پر از عدل و داد ميكنند .
شيخ صدوق در كتاب « صفات الشيعه » از احمد بن ابى عبد اللَّه برقى و او بسند خود از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه فرمود : هر كس اقرار بهفت چيز كند مؤمن است . سپس حضرت يكى از آن هفت چيز را ايمان برجعت شمرد « 1 »
تذييل نظريه علامه مجلسى در باره رجعت
اى برادر ! گمان نمىكنم كه بعد از نقل آن همه آيات و رواياتى كه در بارهء اثبات رجعت براى تو نقل كردم ، هنوز در عقيدهء برجعت شك داشته باشى . بايد بدانى كه رجعت مسألهايست كه شيعيان در تمام اعصار بالاتفاق معتقد به آن بودهاند ، و ميان آنها همچون آفتاب نيم روز مشهور و معلوم بوده است ، چنان كه آن را بشعر در - آورده و در تمام شهرهاى خود در مقام مناظره با مخالفين ( اهل تسنن ) بدان استناد
هامش
( 1 ) بايد دانست كه ما قسمتى از احاديث و آيات باب رجعت را نظر باينكه در ابواب سابق مكرر نقل شده بود ؛ ترجمه ننموديم ، فقط بذكر آيات و رواياتى مبادرت ورزيديم كه قبلا بدان گونه كه در اين باب آمده نقل نشده بود ، هر چند قسمتى هم تكرار شده و ناگزير از آن بودهايم .