و مردم با ايمان را در زندگى دنيا و در روزى كه شهيدان برمىخيزند يارى مىكنيم روزى كه عذر ستمگران سودى به حال آنها ندارد ، لعنت خدا و عاقبت بد ؛ براى آنهاست « 1 » .
و نيز در كتاب « منتخب البصائر » از عبد اللَّه بن نجيح يمنى روايت مىكند كه گفت : از حضرت صادق عليه السّلام پرسيدم معنى آيهء
ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ
( در آن روز از شما از نعمت سؤال مىشود ) چيست ؟ فرمود : مقصود نعمتى است كه خداوند بمحمد و آل محمد روزى فرموده ، و اينكه ميفرمايد :
لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْيَقِينِ
« 2 » اگر با علم اليقين بدانيد ؛ يعنى : با چشم بهبينيد و اينكه ميفرمايد :
كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ
نه ! به زودى خواهيد دانست . يعنى : يك بار در رجعت و بار ديگر در قيامت ( كه در بارهء دشمنى با پيغمبر و اهل بيت او از شما بازخواست مىكنند ) .
نجاشى در كتاب رجال خود مينويسد : مؤمن طاق « 3 » را با ابو حنيفه حكايات
هامش
( 1 ) سورهء تكاثر - 8
( 2 ) سورهء تكاثر - 5
( 3 ) ابو جعفر محمد بن على بن نعمان معروف به ( مؤمن طاق ) و ( ابو جعفر احول ) از اصحاب معروف حضرت صادق ( ع ) است . ابو جعفر مردى سخنور و حاضر جواب و شيرين - زبان و از متكلمين شيعه بشمار مىآيد ؛ و بواسطه جهات مذكور در نظر اهل تسنن بزرگ مينمود و دانشمندان آنها از وى حساب ميبردند .
علت اينكه او را مؤمن طاق ميگفتند اين بود كه وى در كوفه دكانى در محل معروف به ( طاق المحامل ) داشت . در آن زمان سكههاى تقلبى شيوع يافت كه تشخيص آن از پول اصلى براى مردم مشكل بود . تنها مؤمن طاق بود كه به خوبى سكههاى تقلبى را تشخيص ميداد و از سكههاى اصلى جدا ميساخت و از اين جهت اهل تسنن او را ( شيطان طاق ) مىگفتند ! ابو جعفر مؤمن طاق با ابو حنيفه كه بزرگترين دانشمند اهل تسنن و فقيه نامى آنها بود داستانهاى شيرين و حكايات لطيفى دارد كه همه حاكى از ظرافت طبع و سرعت انتقال و لطف بيان اوست و از جمله گفتگوئى است كه در متن ذكر شد .
و در روايت است كه چون حضرت صادق ( ع ) رحلت فرمود . ابو حنيفه بوى گفت اى ابو جعفر امام تو فوت شد ! مؤمن طاق در جواب گفت : آرى و لكن امامكمِنَ الْمُنْظَرِينَ إِلى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِآرى امام من وفات يافت ولى امام تو ( شيطان ) زنده است تا روزى كه خداوند براى وى معين كرده است ! شيخ بهائى در « كشكول » نوشته كه مهدى خليفه عباسى از سخن مؤمن طاق خنديد و امر كرد ، ده هزار درهم بوى بدهند !