سكونت بنى عامر بن صعصعه است - گذشتند و سگها چنان بر آنان پارس كردند كه شتران سركش و چموش هم رم كردند . يكى از آن ميان گفت : نفرين خدا بر حوأب باد كه سگهايش چه بسيار است . همين كه عايشه نام حوأب را شنيد گفت : آيا اينجا محل آب حوأب است گفتند : آرى . گفت : مرا بر گردانيد ، برگردانيد . از او پرسيدند : به چه سبب ، چه پيش آمده است گفت : خودم از پيامبر ( ص ) شنيدم كه فرمود : « گويى مى بينم كه سگهاى منطقهيى كه نامش حوأب است بر يكى از زنان من پارس مى كنند » و سپس به من فرمود « اى حميراء بر حذر باش كه تو آن زن نباشى » . زبير گفت : خدايت رحمت كناد آرام بگير كه ما فرسنگهاى بسيارى از آب حوأب گذشتهايم . عايشه گفت : آيا گواهانى دارى كه شهادت دهند كه اين سگهاى پارس كننده كنار آب حوأب نيستند طلحه و زبير پنجاه اعرابى را كه براى آنان جايزهيى تعيين كرده بودند فرا خواندند كه براى عايشه سوگند خوردند و گواهى دادند كه آن آب ، آب حوأب نيست . اين نخستين گواهى دروغ در اسلام بود . و عايشه به حركت خويش ادامه داد .
ابو مخنف مى گويد : عصام بن قدامه ، از عكرمه ، از ابن عباس نقل مىكند كه روزى پيامبر ( ص ) به زنانش كه در محضرش حاضر بودند فرمود « اى كاش مى - دانستم كداميك از شما صاحب شتر پر مويى است كه سگهاى حوأب بر آن زن پارس مى كنند و گروهى بسيار در سمت راست و چپش كشته مى شوند و همگى در آتش خواهند بود و آن زن پس از آنكه نزديك به هلاكت مى رسد نجات پيدا مىكند . » مى گويم : ياران معتزلى ، ما كه خدايشان رحمت كناد گفتار پيامبر ( ص ) را كه فرموده است « نجات پيدا مىكند » به نجات عايشه از آتش معنى مى كنند ولى اماميه آن را به نجات او از كشته شدن معنى مى كنند . معنى ما بهتر است زيرا جمله « در آتش خواهند بود » در عبارت به فعل « نجات پيدا مىكند » نزديكتر است تا جمله « [ كشتكان بر گرد او ] كشته مى شوند » و در اين مورد نزديكى آن جمله معتبرتر است .
مگر نمى بينى كه دانشمندان علم نحو بصره با توجه به نزديكى عامل آن را معتبر مى شمرند .
جلوه تاريخ درشرح نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 348
مساهمون: ابن أبي الحديد
ص٣٤٨