حديث استناد مىكند كه « همانا اسلام در مدينه مجتمع مىشود و پناه مى گيرد آنچنان كه مار در لانه خود » ] اگر بگويى چگونه على عليه السلام فرموده است خلافت به ايشان برنخواهد گشت و حال آنكه با خلافت بنى عباس به آنان برگشته است مى گويم : از اين جهت است كه آن شرط ، يعنى عدم اطاعت ، صورت نگرفته است بلكه بيشتر ايشان از على ( ع ) بدون آنكه اكراه داشته باشند خالصانه اطاعت كردند و چون شرط صورت نگيرد مشروط صورت نخواهد گرفت .
گروهى هم بر اين اعتراض پاسخ ديگر داده و گفتهاند : امير المومنين شيعيان طالبيه و علويه را مورد خطاب قرار داده و فرموده است : اگر از من اطاعت محض نكنيد خداوند خلافت را از اين خاندان منتقل خواهد فرمود و براى خاندان ديگرى فراهم خواهد شد . و همين گونه شد و خلافت به خاندان ديگرى از بنى هاشم [ يعنى عباسيان ] رسيد .
گروهى ديگر به گونهيى متفاوت پاسخ داده و گفتهاند منظور على عليه السلام از كلمه « ابدا » مبالغه بوده است ، آن چنان كه گفته مىشود اين وام دار را براى ابد زندانى كنيد ، و مقصود از گروه ديگرى كه حكومت به آنان خواهد رسيد بنى اميه است ، گويى على ( ع ) فرموده است اگر چنان نكنيد خداوند خلافت را از ميان شما مى برد و در قومى ديگر كه دشمنان شما از مردم شام و بنى اميه هستند قرار مىدهد و تا مدتى طولانى آن را به شما برنمى گرداند و همان گونه هم شد .
خطبه ( 173 )
از سخنان آن حضرت ( ع ) اين خطبه با عبارت « الحمد لله الذى لا توارى عنه سماء سماء و لا ارض ارضا » ( سپاس خداوندى را كه آسمان آسمانى را و زمين زمينى را از او پوشيده