تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جلوه تاريخ درشرح نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 340

مساهمون:

ص٣٤٠
آب خواهد شد همان گونه كه دنبه بر آتش ذوب مىشود . آن گاه مى فرمايد : اگر سستى و فرو گذارى شما نباشد هرگز كسانى كه فروتر از شمايند در شما طمع نمى بندند .

خطبه ( 169 )

از سخنان على عليه السلام پس از اينكه به خلافت با او بيعت شد و گروهى از صحابه به او گفتند : مناسب و شايسته است گروهى كه مردم را براى كشتن عثمان جمع كردند عقوبت فرمايى ، و در پاسخ ايشان چنين فرمود : « يا اخوتاه انى لست اجهل ما تعلمون و لكن كيف لى بقوة » ( اى برادران من ، چنان نيستم كه آنچه را شما مى دانيد ندانم ولى چگونه مرا توان و يارى آن است . . . ) مى گويم : بدان كه اين سخن دلالت بر آن دارد كه در نفس على عليه السلام چنين بوده است تا محاصره كنندگان عثمان را عقوبت و كشندگان او را قصاص فرمايد ، البته به شرطى كه كسى از آنان كه به كشتن او مباشرت داشته‌اند زنده باقى مانده باشد . و به همين جهت فرموده است « چنين نيست كه آنچه را شما مى دانيد من ندانم » و اعتراف كرده است كه او هم به وجوب آن دانا است و متعذر شده است كه آن چنان تمكن و قدرتى ندارد و درست هم فرموده است ، زيرا بيشتر مردم مدينه در آن كار شركت داشتند و از مردم مصر و كوفه گروهى بزرگ از سرزمينهاى خود آمده بودند و راههاى بسيار دور را به آن منظور پيموده بودند و گروهى از اعراب سبك سر صحرانشين هم به آنان پيوسته بودند و همچنان كه على ( ع ) گفته است كارى چون كارهاى جاهلى بود و اگر موضوع آرامى را دوباره برمى انگيخت مردم اختلاف پيدا مى كردند و مضطرب مى شدند . گروهى مى گويند على ( ع ) درست رفتار كرده است و گروهى مى گويند خطا كرده است و گروهى هم در اين مورد متوقف اند و به صواب و خطاى آن حكم