قثم بن عباس بود ؛ « 1 » و بر مدينه نيز سهل بن حنيف ، و سپس تمام بن عباس و ابو ايوب انصارى و نمايندهء او تا هنگام شهادت حضرت ولايت داشتند . « 2 »
خليفة بن خياط نام تمام كارگزاران ، قضات ، فرماندهان نيروهاى انتظامى ، نويسندگان و ديگر مسئولان مملكتى را تا آخرين لحظات عمر شريف امير مؤمنان عليه السّلام ثبت و ضبط كرده است . « 3 »
نويسنده به خصوصيات شخصى امام عليه السّلام چنين اشاره كرده است : « على به لحاظ شخصى ، با سرى كممو ، متألم از چشم درد ، قوى بنيه ، كوتاه قد ، چهار شانه ، با بدنى پرمو و ريش سفيد و بلندى كه تا سينهاش امتداد داشت ، تصوير شده است .
در معاشرت بدخلق و تند ، غيراجتماعى و مستعد براى توهين و حمله بود » . « 4 »
نويسنده ، اگر تا اينجا تعصب و كينهء خود را در قبال امير مؤمنان عليه السّلام با مبهمنويسى و استفاده از الفاظ دو پهلو پنهان داشته بود ، در اين مقام ، قلم را رها كرده و دربارهء آن حضرت توصيفاتى - يا بهتر بگوييم ، توهينهايى - را مطرح ساخته كه تنها از شخصى عصبى انتظار مىرود .
متألم از چشم درد !
فقط در جنگ خيبر بود كه امام على عليه السّلام به درد چشم مبتلا شد ، و چنان نبود كه اين درد مدام او را بيازارد . وقتى مسلمانان در جنگ خيبر نتوانستند قلعههاى يهود را فتح كنند ، رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله حديث معروف « رايت » را دربارهء على عليه السّلام فرمود و دستور داد على عليه السّلام را ، كه در آن هنگام به درد چشم مبتلا شده بود ، بياورند .
على عليه السّلام چون نزد پيامبر صلّى اللّه عليه و آله آمد ، ايشان از آب دهان مباركش به چشمان على عليه السّلام
هامش
( 1 ) . همان ، ص 150 - 151 .
( 2 ) . همان ، ص 152 .
( 3 ) . همان ، ص 151 - 152 .
( 4 ) .Vaglieri , L . Veccia , Ali B . ABITALIB ; The Encyclopedia of Islam ; P . 385 .