ديگر وارد نبردهاى تنبهتن نشوند ( همان ، ص 337 ، 342 و صفحه بعد ) . آنها ترجيح دادند كه از فاصلهء دور به پرتاب تير ادامه دهند . جناح چپ ، به دستور شمر ، دست به كار تهاجم و محاصره شد ، كه تلفاتى در پى داشت ، و فرماندهء اسبسواران از ابن سعد درخواست كمك از جانب نيروهاى پياده و كمانداران ، كرد ( همان ، ص 344 ) . به شبث بن ربعى - يكى از ياران سابق على [ عليه السّلام ] كه اكنون فرماندهء نيروهاى پياده لشكر ابن زياد بود - دستور دادند كه حمله كند ، اما وى به صراحت گفت كه تمايلى به اين كار ندارد ( همان ، ص 344 ) . در اينجا بود كه سواره نظام با اسبهاى زرهدار ، و پانصد تن ( همان ) از كمانداران ، وارد عمل شدند .
سواران لشكر حسين [ عليه السّلام ] پس از آنكه [ دشمنان ] پاهاى اسبهايشان را قطع كردند ، پياده جنگيدند ( همان ، ص 345 ) . نزديك شدن به حسين [ عليه السّلام ] و طالبيون ، تنها از روبهرو امكانپذير بود ؛ به همين سبب ابن سعد مردانى را از چپ و راست به سمت خيمهها فرستاد تا آنها را از جاى برچينند ؛ اما ياران حسين [ عليه السّلام ] در ميان خيمهها حركت كرده و به شدت از آنها دفاع مىنمودند . آنگاه ابن سعد دستور داد كه خيمهها را به آتش بكشند و اين كار صورت گرفت . اين كار ابتدا به نفع حسين [ عليه السّلام ] شد ؛ چرا كه شعلههاى آتش مانع پيشروى مهاجمان از آن سمت گرديد ( همان ، ص 346 ) . شمر ، كه به خيمهء حسين [ عليه السّلام ] و همسرانش نزديك شده بود مىخواست آن را نيز به آتش بكشد ؛ اما حتى همراهان خود شمر نيز او را به دليل اين كار سرزنش كردند ، و او با شرمندگى از آنجا دور شد ( همان ، ص 346 و صفحه بعد ) .
هنگام ظهر ، حسين [ عليه السّلام ] و يارانش نماز ظهر را مطابق آيين صلاة الخوف به جاى آوردند ( همان ، ص 347 و صفحه بعد ، و ص 350 ) . بعد از ظهر ، حلقهء محاصره بر حسين [ عليه السّلام ] و يارانش تنگ شد . ياران حسين [ عليه السّلام ] در جلوى او مىجنگيدند و كشته مىشدند ( همان منبع ، ص 351 - 354 ، 355 و صفحه بعد ) و
تصوير امامان شيعه در دائرة المعارف اسلام ( فارسي ) — صفحة 161
مساهمون: محمود تقى زاده داورى
ص١٦١