و همه چيز وى را گرفت و همهء كارها را به او واگذارد و به زنان روى آورد . او امروز با يكى ازدواج مىكرد و فردا ديگرى را طلاق مىداد و همچنان بدين كار مشغول بود تا اينكه در بسترش مرد . « 1 »
ب ) منابع اين اتهام : شمار همسران و موضوع طلاق آنان در منابع اهل سنت ، و پس از آن در برخى منابع شيعه به سه منبع تاريخى باز مىگردد :
1 . ابو الحسن مدائنى ( م 225 ) كه شمار همسران امام حسن عليه السّلام را هفتاد زن دانسته است . « 2 »
اولا ، مدائنى در بصره رشد كرده و با توجه به شهرت اين شهر به گرايش عثمانى ، وى در معرض چنين اتهامى است . همچنين ابن عدى او را در نقل حديث ضعيف دانسته است . « 3 » مسلم از نقل روايات مدائنى در صحيح خود ، امتناع كرده است . « 4 » وى از موالى سمرة بن جندب است كه دشمن اهل بيت عليهم السّلام بوده است . « 5 » همچنين روايات مدائنى را داراى دو ويژگى دانستهاند : نخست اينكه غالب روايات او مرسل ، و روايات مسندش بسيار كم است ؛ « 6 » دوم اينكه اغلب روايات او از عوانة بن حكم ( م 147 يا 158 ) است كه به حديثسازى براى امويان شهره است . « 7 » همچنين مدائنى از خاصان اسحاق بن ابراهيم موصلى ( 155 - 235 ) بوده و در خانهء او نيز از دنيا رفت . « 8 » دربارهء اسحاق موصلى تصريح كردهاند كه وى آوازهخوان بوده و ابو الفرج اصفهانى در كتاب خود الاغانى نام او را در شمار
هامش
( 1 ) . طبرى ، تاريخ الطبرى ، ج 6 ، ص 334 ؛ مسعودى ، مروج الذهب ، ج 3 ، ص 300 .
( 2 ) . ابن ابى الحديد ، شرح نهج البلاغه ، ج 16 ، ص 22 .
( 3 ) . ابن عدى ، الكامل ، ج 5 ، ص 213 .
( 4 ) . على بن ابى الكرم ( ابن اثير ) ، الكامل فى الضعفاء ، ج 5 ، ص 213 .
( 5 ) . همان .
( 6 ) . على بن ابى كرم ( ابن اثير ) ، الكامل فى الضعفاء ، ج 5 ، ص 213 .
( 7 ) . ياقوت حموى ، معجم الادباء ، ج 16 ، ص 137 ؛ ابن حجر عسقلانى ، لسان الميزان ، ج 4 ، ص 386 .
( 8 ) . ابن نديم ، الفهرست ، ص 113 .