تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحقيق دربارهء اول اربعين حضرت سيد الشهدا ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 36

مساهمون:

ص٣٦
برسانند و با همان مراكب چاپارى آن زنان و مادران داغديده و اسيران پژمرده را به شام رسانيده‌اند و لذا بعضى از آن‌ها در بين راه تلف شده و سقط جنين كرده است با اينكه با سرعت سير سازگار نبوده‌اند ولى ظلم و تعديات بنى اميّه از آن بالاتر بوده و استبعاد امثال شما اين گونه شبهات پوچ را به بار مىآورد . شما از كجا تمسك به اين كرده‌ايد كه همراه اسرا پنج هزار نفر بودند ، اگر مصدر و مدرك شما نوشتهء روضة الشهداء كاشفى است ، آن كتاب در مقابل مقاتل معتبره كه در مقام تعارض مقدم است ارزش ندارد و مقاتل معتبره مأمورين همراه اسرا را كمتر نوشته‌اند . و علاوه چه مانع دارد كه پنج هزار نفر با سرعت بريد بروند چنان‌چه از صاحب قرة العين ص 38 نقل شد كه مروان عامر ابن ربيعه را با يك صد هزار لشكر از شام براى جنگ با مختار حركت داد و در ظرف ده روز به كوفه رسيدند - حالا ممكن است به ذهن برسد كه آن‌ها مردان سوارى جنگى بودند ولى چه استبعاد دارد همان مردان جنگى يك مشت اسيران اشخاص ضعيف البنيه را - به قول طرفدار شبهات - همراه خودشان ببرند چون باكى از آزار و اذيت رسانيدن نداشتند ، آيا همهء آن لشكر اسب‌هاى بريده دم داشتند ؟ و در اينجا مىخواهم از اين طرفدار سؤال شود شما از كجا فهميده‌ايد كه دختران اسراى خاندان رسالت ضعيف البنيه بودند و تاب سرعت حركت با بريد نداشتند ؟ آيا آن‌ها را به اشخاص ضعيف البنيهء خودتان قياس كرده‌ايد ؟ زهى تصور باطل - زهى خيال محال . شجاعت و رشادت و قوى البنيه بودن و شهامت خاندان رسالت هاشمى از ذكور و اناث جسما و روحا زبانزد عام و خاص است ، آن‌ها را به زنان عاجز و آوارهء خودتان قياس ننماييد و بيمارى امام ( ع ) براى مصلحت وقت در كربلا بوده معلوم نيست امام ( ع ) در عرض راه به شام نيز بيمار باشد يا مانند زنان و كودكان به امام ( ع ) اسم « امام بيمار » بگذاريد و از ادب خارج شده و امام ( ع ) را تا آخر عمر مباركش بيمار بشماريد . گذشته از اين‌ها آيا سائق الحاج‌ّها كه در زمان امير المؤمنين ( ع ) حجاج را با آن سرعت از عراق به مكه مىبردند چنان‌چه شرح داده خواهد شد آيا آن حجاج همه‌شان مردان آزموده و ميان آن‌ها زنان فرسوده نبودند ؟ آن حجاج از مردان لشكرى بوده و از اشخاص كشورى نبودند ؟ پس چطور با آن سرعت ميان عراق و حجاز را طى مىكردند ؟ و امير المؤمنين ( ع ) از زحمت انداختن آن‌ها چارپايان را خوشدل نبود و نهى مىفرمود . و اين كه از لفظ ( بريده دم ) كه صاحب صبح الاعشى ادّعا كرده و به اشتباه افتاده كه بايد هميشه مركب‌هاى بريده‌اى دم بريده باشد و اگر دم قاطر بريده نباشد به آن‌ها بريد نمىگويند