تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحقيق دربارهء اول اربعين حضرت سيد الشهدا ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 412

مساهمون:

ص٤١٢
شيعه چيزى بيشتر نيست مىخواهند با آن دروغ‌پردازىها براى نسل آينده مدرك درست كنند . معلى بن محمد گويد : خارج شد امام ابو جعفر جواد ( ع ) در اول و ابتداى زمان وفات پدر بزرگوارش و نظر كردم بر قد آن حضرت تا قامت او را به اصحاب خودمان وصف و تعريف نمايم پس آن حضرت نشست بعد فرمود : اى معلى خداوند احتجاج فرموده در امامت مثل آنچه احتجاج فرموده با آن در نبوت و فرمود :
وَ آتَيْناهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا
« 1 » . چون امام و پيغمبر فرقى ندارند مگر در منصب نبوت و مرتبهء امامت و خلافت و ولايت كبرى بالاتر از مرتبهء نبوت است و اين مطلب را در تعليقات خود بر كتاب انيس الموحدين بيان كرده‌ام « 2 » پس همچنان كه خدا بر يحيى ( ع ) نبوت را در حال بچگى داده امامت را نيز بر امام از اول عنايت فرموده است . ابو حمزه نصير خادم گويد : مكرر شنيدم ابو محمد امام حسن عسكرى ( ع ) با غلامان خويش با لغت‌هاى آن‌ها حرف مىزد و در آن غلام‌ها ترك و روم و صقالبه بودند و از اين كار تعجب كردم و گفتم او در مدينه متولد شده و به كسى ظاهر نشد تا اينكه امام ابو الحسن هادى ( ع ) از دنيا رفت و كسى او را نديد پس چطور با آن‌ها با لغاتشان تكلم كرده و حرف مىزند و اين مطلب را در نفس خودم مىگفتم ، پس آن بزرگوار رو كرد به من و فرمود : خداوند عز و جل حجت خود را از ديگر مردم و خلق خود جدا كرده و به او معرفت تمامى اشيا را عطا فرموده و حجت او بر تمامى لغات و انساب و حوادث معرفت داشته و مىداند و هرگاه اين طور نباشد ميان حجت و آن‌هايى كه او بر آن‌ها حجت خداست فرق نمىشود « 3 » . ناگفته نماند : صقالبه جمع صقلاب است و آنان اقوامى بودند كه در ميان بلغار و قسطنطنيه
هامش
( 1 ) . ارشاد ، ص 350 ، ط تبريز . معلوم مىشود كوچكى قد و قامت امام ( ع ) معلى بن محمد را به مقام تعجب آورده كه با اين سن كم چطور امام و حجت خداوندى است و لذا امام ( ع ) از ضمير او اخبار فرموده و با آيهء شريفه بر علم و كمالات امامت خود استدلال فرموده است . ( 2 ) . ر . ك : انيس الموحدين ، ص 105 ، ط تبريز . ( 3 ) . ارشاد ، شيخ مفيد ( ره ) ، ص 369 ، ط تبريز . و شيخ طبرسى ( ره ) در اعلام الورى ، ص 356 ، ط تهران مطبعهء حيدرى اين خبر را نقل فرموده و در نقل وى عبارت روايت به قرار زير است : ( و عنده قوم يحدثهم بلغاتهم و فيهم ترك و روم و صقالبه . . . الخ ) . از اين جملات بنا به نقل طبرسى ( ره ) ظاهر مىشود كه تكلم امام ( ع ) با قومى بوده و با لغات آن‌ها صحبت مىفرموده و اختصاص به غلام‌هاى امام ( ع ) ندارد .