امام ( ع ) متوجه به امام ( ع ) صامت مىشود كه بعد از رحلت امام قبلى ناطق گرديده است و الّا دارا بودن به كمالات امامت حال صغر و كبر و طفوليّت و كهولت در امام ( ع ) فرق نمىكند و اين مطلب از ضروريات مذهب اماميّه بوده و ابدا قابل انكار نيست و لذا چند نفر از ائمهء اطهار اثنى عشر ( ع ) در حال طفوليّت امام ناطق شدهاند و عموم شيعه بر آن اتفاق داشته و از ضروريات و اساسيات مذهب اماميّه اثنا عشريه است .
صفوان بن يحيى گويد : به امام رضا ( ع ) عرض كردم قبل از آنكه خداوند ابو جعفر يعنى امام جواد ( ع ) را به شما روزى كند از شما از امام ( ع ) سؤال مىكردم ، مىفرموديد كه خداوند به من غلامى خواهد داد و حالا خدا او را به شما ارزانى فرموده و چشمهاى ما را با وجود او روشن ساخته و خدا آن روز را به ما نشان ندهد هرگاه قضيهاى اتفاق افتاد يعنى شما نباشيد پس ما به كه رجوع نماييم ؟ يعنى امام كيست ؟ امام رضا ( ع ) اشاره فرمود به ابو جعفر ( ع ) و او در جلو امام ( ع ) ايستاده بود ، عرض كردم فداى تو بشوم « هذا ابن ثلاث سنين » اين سهساله است فرمود :
و ما يضره من ذلك قد قام عيسى بالحجة و هو ابن اقل من ثلاث سنين « 1 » .
يعنى در سن سه سال بودن به او ضرر نمىرساند كه امام باشد ، عيسى قيام به نبوّت كرد و او كمتر از سه سال داشت .
امام رضا ( ع ) كه در سال 203 هجرت از دنيا رحلت فرموده امام جواد ( ع ) سن مباركش به هشت سال نرسيده بود ، زيرا تولد آن حضرت در سال 195 بوده است .
خيرانى از پدرش نقل مىكند ، گويد : در خراسان در پيش روى امام رضا ( ع ) ايستاده بودم ، شخصى عرض كرد : اى آقاى من هرگاه آنچه خواهد شد ، بشود يعنى شما از دنيا رحلت فرموده باشيد ، پس به كدام شخص رجوع كنيم ، فرمود : به فرزندم ابو جعفر ( ع ) شخص سؤالكننده گويا سن ابو جعفر ( ع ) را كوچك شمرد ، امام رضا ( ع ) فرمود :
انّ اللّه بعث عيسى بن مريم رسولا نبيا صاحب شريعة مبتدأة فى اصغر من السن الذي فيه ابو جعفر ( ع ) « 2 » .
حاصل اين است كه خداوند عيسى را به رسالت و نبوت برانگيخت و او صاحب شريعت بود و سن وى كوچكتر بود از سنى كه ابو جعفر ( ع ) در آن سن است .
و موقعى كه مأمون الرشيد عباسى خواست دختر خود ام الفضل را به حضرت امام جواد ( ع )
هامش
( 1 ) . ارشاد ، شيخ مفيد ( ره ) ، ص 340 .
( 2 ) . ارشاد ، ص 342 .