پس بر اشخاصى كه ثواب گريه و زيارت سيد الشهداء ( ع ) را بر مردم بيان مىكنند لازم است اولا خودشان اين مطلب را كه در دفع اشكال مذكور بيان شد بفهمند و ثانيا به مردم نيز آن را بفهمانند و آنها را حالى كنند : در معصيت عقاب قطعى و محقق است و در گريه و زيارت حصول ثواب معلق و مشروط به مشيّت خداوندى و قبول بوده و بسته به خواست خداست و هيچ وقت عاقل نمىتواند يك امر قطعى را به عمل بياورد به اميد حصول يك امرى كه قطعى نبوده و بسته به خواست خداوندى و قبول اوست و اميد هست كه خداوند از روى تفضل و رحمت واسعهء خود قبول فرموده و عفو فرمايد ولى مكلف هرگز به حاصل شدن آن قطع ندارد .
و لذا شيخ استاد كاشف الغطاء ( قدس سرّه ) چنانچه نقل خواهد شد در جواب سؤالكننده فرموده : اگر ذكر اخبار ثواب فقط باشد در آن بزرگترين اغرا است . يعنى ناقل فقط نقل ثواب كه در اخبار وارد شده آنها را بيان كند و به مردم عامى نفهماند كه حصول آن ثوابها و آمرزش گناهان مشروط به مشيّت الهى و قبول آن اعمال در درگاه خداونديست و كسى قطع به آن نمىتواند پيدا بكند كه در حق او حاصل خواهد شد و اما اگر به معصيتى مرتكب بشود ، به مجرد ارتكاب مستحق عقاب بوده و عقابش قطعى است و هرگز مشروط به چيزى نيست و چطور عاقل بر امر محقق قطعى اقدام مىكند به جهت اميد حصول يك امرى كه بسته به خواست خداست و غير معلوم الحصول است .
تحقيق دربارهء اول اربعين حضرت سيد الشهدا ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 396
مساهمون: محمد على قاضى طباطبائى
ص٣٩٦