سيگار كشيدن و چايى صرف نمودن و آمد و رفت و توجه گرم به يكديگر و تسليت به صاحب عزا شده و ابدا اعتنايى به شنيدن قرآن كريم نمىكنند ولى وقتى كه كسى مىخواهد نوحهخوانى كند تمام مردم سكوت اختيار كرده و دست از چايى و سيگار و صحبت با يكديگر كشيده و مجلس به تمام معنى آراسته و سكوت محض حكم فرما مىشود .
دشمنان تشيّع مىگويند كه اين شيعيان به نوحهگرى سيد الشهداء ( ع ) از قرآن بيشتر احترام قائلند به قرائت و استماع قرآن اعتنا ندارند ولى به نوحهگرى احترام بيشتر مراعات مىكنند و اين ايراد به صورت ظاهر وارد است گرچه حقيقت امر آن طور نيست و كسى از شيعه پيدا نمىشود كه قولا و اعتقادا به نوحهگرى بيشتر از قرآن احترام قائل باشد گرچه صورت عملى كار باعث ايراد است .
پس بهتر آن است كه مردم به حرف اشخاص فهميده گوش داده و خودشان بدون مداخلهء اشخاص خارج از امور مذهبى وضع مجالس ترحيم را تصفيه نمايند .
فعلا در تبريز عزيز ما مجالس ترحيم كه سه ساعت يا دو ساعت است ، ساعات آن را تقسيم نموده و از روى برنامه تنظيم و از طرف صاحبان مجالس ترتيب و تشكيل يابد مثلا نيم ساعت اختصاص به چايى و سيگار و صحبت و رفتن به بيرون از مجلس داده شود و نيم ساعت به قرائت قرآن و استماع آن و عمل به اطلاق آيهء شريفه :
وَ إِذا قُرِئَ الْقُرْآنُ فَاسْتَمِعُوا لَهُ وَ أَنْصِتُوا
« 1 » بشود .
و كسى مادام قرآن قرائت مىشود از مجلس بيرون نرود و صحبت نكند و سيگار نكشد و چايى نخورد و نيم ساعت براى نوحه خواندن و ندبه نمودن به سيد الشهداء ( ع ) اختصاص يابد و نيم ساعت باز براى صرف چايى و صحبت و بيرون رفتن از مجلس باشد و نيم ساعت باز قرائت قرآن كريم به نحوى كه ذكر شد و نيم ساعت براى واعظ و خطابه مختص شود حالا موكول به ترتيب دادن صاحبان مجالس است منظور طورى باشد كه ساعات قرائت قرآن و كارهاى ديگر از هم جدا و علىحده شده و اختصاص داده شود و اميدوارم كه اين ترتيب را آقايان محترمين عملى نمايند تا از ايرادات مخالفان جلوگيرى به عمل آيد ، ان شاء اللّه تعالى .
هامش
( 1 ) . اعراف / 204 .