نگذاشته باشند نماز خوف به جا بياورد و لذا فرادا و با اشاره خواندهاند
ص 204 ، س 2 :
منظور از اينكه نگذاشته باشند نماز خوف به جا بياورد يعنى نماز خوف را به طريق صلاة ذات الرقاع به جا آورده باشد و الا فرادا و با اشاره نيز اگر خوانده باشند باز نماز خوف است چون نماز خوف چند قسم است و از افراد آن و اقسامش فرادا و با اشاره و با تسبيحات اربعه نيز خوانده مىشود چنانچه در كتب فقه شرح داده و تفصيل و كيفيت آنها را بيان فرمودهاند .
شهيد ثانى ( ره ) در الروضة البهية فرموده : كه اقسام صلات خوف به ده قسم بالغ مىشود و فرد شايع آن صلات ذات الرقاع است كه حضرت رسول اكرم ( ص ) مكرر آن نماز را به جا آوردهاند .
پس هرگاه خوف حاصل شود و دشمن در غير جهت قبله باشد و مسلمين اراده نمايند كه نماز را به جماعت بگزارند و ترسند كه در اثناى نماز دشمن بر ايشان حمله آورد ، بايد دو فرقه شوند اگر احتياج به زياده از دو فرقه نباشد ، يك فرقه نماز را به جماعت بگزارند و فرقهء ديگر حراست ايشان نمايند و امام جماعت با يك فرقه يك ركعت مىگزارد و چون به ركعت دوم برخيزند فرقهاى كه اقتدا كردهاند قصد انفراد مىكنند و ركعت دوم را منفردا مىگزارند و چون فارغ شوند به حراست مشغول مىشوند و فرقهء ديگر جاى آنها را گرفته و ركعت اول خودشان را به ركعت دوم امام اقتدا مىكنند و چون امام به تشهد مىنشيند ايشان برمىخيزند و ركعت دوم را به انفراد مىگزارند و امام به تشهد طول مىدهد تا با آن فرقه تشهد را به عمل آورده و سلام مىدهند و اگر نماز مغرب باشد امام مخيّر است به هر يك از اين دو فرقه كه خواهد يك ركعت مىگزارد و با فرقهء ديگر دو ركعت ديگر و نحوهء ديگرى نيز دارد كه در فقه بيان شده است .