اينجا داستانى نقل مىكنند كه افسانه و از اساطير است اعتماد را نشايد و سيد محدث جزائرى ( ره ) در انوار نعمانيه بر آن اشاره كرده است . « 1 »
و هرگاه قصهء انداختن خود به فرات صحت داشته باشد براى اين بوده كه آن بانوى معظمه از ترس اسارت و طمع يزيد پليد به تزويج وى از روى عناد و عداوت با سيد الشهداء ( ع ) بوده است كه نابودى خود را با غرق كردن خود در فرات به تزويج يزيد بعد از شهادت امام ( ع ) ترجيح داده است ولى اين مطلب از جهت ديگر محل اشكال است و مؤيد اين نقل است اينكه در تاريخ اسمى و نقل حالاتى از آن بانوى معظمه بعد از فاجعهء كربلا ديده و شنيده نشده است با اين حال باز نتوان به اين نقل اعتماد كرد و اللّه العالم .
رجوع شود به ارشاد شيخ ( ره ) ، ص 270 ، ط تبريز ؛ و اعلام الورى طبرسى ( ره ) ، ص 251 ، ط تهران ، و روضة الواعظين ، ص 242 ، ط قم ، و تحفة العالم طباطبايى آل بحر العلوم ، ج 2 ، ص 4 ، ط نجف . و لباب الانساب - مخطوط - و مصادر ديگر كه به اسامى آنها اشارت رفت .
هامش
( 1 ) . ج 3 ، ص 89 ، ط تبريز .