نجف كلماتى است كه اصل منظورش را اين جانب نيافتم كه چيست ؟
پس عين عباراتش را در اينجا بياورم كه در ذيل صفحهء نامبرده بعد از آنكه نماز خواندن امام ( ع ) را از مقتل عوالم ص 88 و مقتل خوارزمى جزء ثانى ص 17 نقل كرده گويد :
و الذي اراه ان صلاة الحسين ( ع ) كانت قصرا ، لانه نزل كربلاء فى الثانى من المحرم و من اخبار جده الرسول ( ص ) مضافا الى علمه بأنه يقتل يوم عاشورا لم يستطع ان ينوى الاقامة اذ لم تكمل له عشرة أيام و تخيل من لا معرفة له بذلك انه صلى صلاة الخوف .
اگر نماز امام ( ع ) قصر بوده چون نيّت اقامهء ده روز نفرموده بوده نماز خوف هم در سفر و حضر قصر است چه مانع دارد امام ( ع ) نماز خوف خوانده باشد يعنى عدم قصد اقامه منافات با خواندن نماز به نحو صلات خوف ندارد ، اگر نماز خوف را به طريق صلات ذات الرقاع كه كيفيت آن شرح داده شد نخوانده باشد و به طريق فرادا و اشاره خوانده باشند باز نماز خوف است ، از كجا معلوم كه امام ( ع ) نماز را قصر خوانده بدون اينكه به طريق صلات خوف خوانده باشد كه ادّعاى سيد معاصر ( رحمه اللّه ) است در صورتى كه بزرگان علما از شيعه و سنّى تصريح كردهاند كه امام ( ع ) صلاة خوف خواند و عبارت بعضىها اين است :
صلى بهم الحسين ( ع ) صلاة الخوف « 1 » .
چنانچه گفتيم : بعيد است امام ( ع ) نماز را با جماعت نخوانده باشد چون در راه نماز جان خود را فداى دين مىكند و اگر به طريق صلات ذات الرقاع هم نخوانده باشد ، باز ممكن است به طريق ديگر نماز خوف را با جماعت خوانده است ، چطور مىشود با تصريح علما و بزرگان به اينكه نماز خوف خوانده از قصر خواندن امام ( ع ) به اشتباه رفته باشند ؟
و يا به مجرد نقل راوىها اعتماد نمايند و بدون تحقيق در نقليّات آنها نقل كنند ؟ و اللّه العالم .
هامش
( 1 ) . در تاريخ طبرى است : ثم صلوا الظهر صلى بهم الحسين ( ع ) صلاة الخوف ثم اقتتلوا بعد الظهر ؛ ج 4 ، ص 336 ، ط مصر ، 1358 ه . ق . شيخ طوسى ( ره ) در كتاب خلاف فرموده : و روى عن الحسين ( ع ) انه صلى عند مصابه به صلاة الخوف باصحابه ؛ ج 1 ، ص 253 ، ط 2 تهران .