نشسته و دم فرو بسته و در بستر استراحت خزيده باشند و بلكه مقدمات مفتضح شدن دشمنان سر سخت اسلام از تصميمى كه سيد الشهداء ( ع ) گرفت از همان روزها كه وقعهء عاشورا فراهم شد شروع به نتيجه كرد و خبر آن فاجعه در اطراف و اكناف بلاد اسلامى و غير اسلامى مىپيچيد و روز به روز نفرت بالاى نفرت در انظار عمومى بر عليه بنى اميّه و آل ابى سفيان دشمنان خاندان نبوت بيشتر مىگشت .
با اين وضع چطور يزيد مىتوانست تا مدت زيادى اسراى اهل بيت ( ع ) را در حال اسارت در غربت نگه دارد و تا مدت يك ماه مثلا در دمشق در جايى كه نه از سرما و نه از گرما نگه مىداشت آنها را متوقف سازد و لذا به حرمسراى دربار خونبار خويش برد و امام سجاد ( ع ) را در سر سفرهء خود نشاند و از روى حيله و تزوير و جلوگيرى از تنفر افكار مردم از روى صورتسازى و حقهبازى كه عادت و رويهء ستمكاران خونآشام روزگار است قتل سيد الشهداء ( ع ) را به گردن ابن زياد مىانداخت و از روى سياست اجازهء اقامهء عزا در دربار خود داد بلكه بتواند با نيرنگبازى اين عار و ننگ را از خود دور سازد ولى غافل از آن بوده كه تاريخ حقايق را آشكار و ظاهر مىنمايد و لذا احتمال زياد ماندن خاندان رسالت در شام بسيار بىاساس و دور از تأمل در تاريخ و هرگز اعتماد را نشايد . گرچه اين احتمال و نقل پوچ اذهان بعضى از اكابر و بزرگان را دربارهء آمدن خاندان نبوت در اربعين اول به كربلا به حال تشويش درآورده است ولى نبايد بزرگوارى آنها باعث تبعيت و تقليد شود .
در صورتى كه خود محدث نورى ( ره ) از تاريخ طبرى نقل كرده كه بيشتر از ده روز در دمشق توقف نكردهاند « 1 » پس احتمال يك ماه ماندنشان در شام بىاصل است و در كتاب معتبرى ديده نشده و احتمالهاى بى جا كه بعضى از صاحبان كتب ضعيفه در خيال خودشان بافته كه شش ماه يا يك سال در شام مانده باشند ، ابدا مدرك تاريخى ندارد و سند مورد اعتمادى بر آن پيدا نيست و سيد ( ره ) هم در اقبال روايتى و سند تاريخى بر يك ماه ذكر نكرده است كه قابل اعتماد باشد و از داستانهاى تعجبآور كه غير از فراهم كردن عار و ننگ بر عالم شيعه نتيجه ندارد آن است : كه بعضى از اشخاصى كه از افواه جهال و يا از كتابهاى مجهول المؤلف مطالب تاريخى را اخذ و وارد كتابهاى خودشان مىنمايند براى اسراى اهل بيت ( ع ) در عرض راه از كوفه تا به شام قصههاى فراوان و داستانهاى بىپايان جعل و
هامش
( 1 ) . ر . ك : لؤلؤ مرجان ، ص 178 طبع سنگى تهران محدث نورى ( ره ) تصور فرموده كه ماندن اسرا ده روز در خانه يزيد غير از ماندنشان مدتى در اسارت در شام است و حال آن كه آن طور نيست بلكه منظور طبرى كليه مدت ماندن اسرا در دمشق است .