تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحقيق دربارهء اول اربعين حضرت سيد الشهدا ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 21

مساهمون:

ص٢١
عمر را كه شوهر خواهر مختار ثقفى است به يزيد رسانيده نقل كرده وقتى كه عميره نامهء خلاصى مختار را در شام از يزيد گرفت « 1 » ، در ظرف يازده روز خودش را به كوفه رسانيد و نامه را به ابن زياد داده و مختار را از حبس وى رهانيد و گويد : و خرجت من دمشق و لم ازل سائرا حتى وصلت الكوفة بعد احد عشر يوما . « 2 » هفتم : باز در همان كتاب قرة العين نقل كرده : كه مروان عامر بن ربيعه را با يك صد هزار لشكر از شام براى جنگ با مختار حركت داد و عامر و تمامى لشكر با جديّت تمام حركت كرده و در مدت ده روز به كوفه رسيدند و گويد : فسار هو و من معه و جعل يجد فى المسير حتى وصل الى الكوفة فى مدة عشرة ايام . « 3 » هشتم : مىتوان از مسلّمات تاريخ بشماريم كه حضرت سيد الشهداء ( ع ) از مكهء معظمه روز هشتم ذى الحجّه سال 61 هجرت به طرف عراق به حركت آمده و چون آن حضرت احرام به عمرهء مفرده بسته بود « 4 » ، عمره را به اتمام رسانيده و هشتم ذى الحجة حركت فرمود و با ياران و فداكاران با وفاى خويشتن عازم كوفه شد و در واقع به سوى قربانگاه كربلا روانه گشت و اهل بيت امام ( ع ) همراهش بودند و مسافت ما بين مكه و كوفه در حدود سيصد و هشتاد فرسخ است . از قرائن زياد و علايم و امارات بىشمار نيز معلوم است كه امام ( ع ) با سرعت تمام در سير خود حركت نمىفرمود و در اثناى راه بعضى از مردم را كه صلاح مىدانست و در آن‌ها فلاح و رستگارى مىديد آن‌ها را به يارى خود دعوت مىفرمود و بدون شك اين طرز سير هم باعث
هامش
( 1 ) . از تواريخ معتبره و قرائن ديگر فهميده مىشود كه در قضيهء مختار ارسال نامه به يزيد و دستور وى به ابن زياد دربارهء خلاصى مختار به واسطهء كبوتر نامه‌بر شده است ولى در كتاب قرة العين به نحوى است كه نقل شد و اللّه العالم . ( 2 ) . ر . ك : قرة العين ، ص 74 ، ط تهران ، 1318 ق و ص 107 ، ط نجف . ( 3 ) . قرة العين ، ص 127 ، ط نجف و ص 88 ، ط تهران ، 1318 ق . ( 4 ) . در عبارات جمعى به نظر مىخورد و در افواه نيز در سر زبان‌هاست چنان‌چه از روضه‌خوان‌ها هم شنيده مىشود كه امام ( ع ) حج خود را تبديل به عمره كرد و از احرام خارج شد و حركت فرمود اين تعبير و تفسير اشتباه و بر خلاف آن است كه از روايات وارده از اهل بيت ( ع ) استفاده مىشود و آن روايات مورد اعتماد فقهاى محققين است بلكه امام ( ع ) چون مىدانست كه روز هشتم ذى الحجّه حركت خواهد كرد احرام به عمره مفرده بسته بود و تمام فرمود و حركت به سوى عراق كرد و اين مطلب از رجوع به روايات خصوص بر شخص فقيه روشن است .