است و فرموده :
هُوَ الَّذِي يُصَلِّي عَلَيْكُمْ وَ مَلائِكَتُهُ
« 1 »
و قول خداوند تعالى :
وَ صَلِّ عَلَيْهِمْ إِنَّ صَلاتَكَ سَكَنٌ لَهُمْ .
« 2 »
و فرموده :
الَّذِينَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ أُولئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَواتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ رَحْمَةٌ .
« 3 »
زمخشرى گفته : اگر به يكى از اهل بيت ( ع ) در تنهايى صلوات گفته شود مكروه است چون آن اتهام به رافضى بودن مىكشد « 4 » - زهى تعصب بى جا و عناد بىمورد كه مدلول آيات قرآنى را زير پا مىگذارد و مانند زمخشرى علامهاى را به اظهار آن سخن ناهنجار وارد مىكند و بدون دليل به كراهت يك امر جايز و بلكه راجح فتوا مىدهد .
در اينجا مكالمات آيت اللّه علامه ( ره ) و مناظرات آن يگانه رادمرد فهامه به ياد انسان در مجلس سلطان خدابنده مىافتد كه آيت اللّه ( قدس سرّه ) خطبهء بليغهء فصيحه ايراد فرموده و صلوات به رسول اللّه ( ص ) و به ائمهء معصومين ( ع ) در آن خطبه فرستاده و سيد موصلى كه در آن مجلس سلطانى بوده و در مناظرهء آيت اللّه با ساير علما او ساكت نشسته بود به مقام تكلم آمده و گويد :
دليل جواز صلوات فرستادن بر غير انبيا چيست ؟
آيت اللّه ( قدس سرّه ) بىدرنگ مىفرمايد : الذين اذا اصابتهم مصيبة قالوا انا للّه و انا اليه راجعون اولئك عليهم صلوات من ربّهم و رحمة و اولئك هم المهتدون .
سيد موصلى مكابره را پيشهء خود ساخته و گويد : كدام مصيبت است كه بر ( آل ) پيغمبر ( ص ) رسيده تا اينكه آنها سزاوار صلوات فرستادن شدهاند ؟
آيت اللّه ( ره ) مىفرمايد : از شنيعترين مصايب و اشدّ آنها آن است كه از ذرارى آنها مثل تو به وجود آمده كه منافقين جهال كه مستوجب لعن و نكالاند آنها را بر آل رسول ملك متعال ترجيح مىدهد حاضرين مجلس به خنده زده و از حاضر جوابى آيت اللّه علامه ( ره ) و
هامش
( 1 ) . احزاب / 43 .
( 2 ) . توبه / 103 .
( 3 ) . بقره / 156 - 157 .
( 4 ) . اربعين مجلسى ( ره ) ، ص 197 .