النار و يسأله ان يزوجه من الحور العين ، فانه من صلى على محمد النبى ( ص ) سمعه النبى و رفعت دعوته . . . الخ .
باز در همان حديث شريف قبل از فقرات شريفهء فوق كه نقل شد فرموده :
اذا قرأتم
إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ
.
فصلوا عليه فى الصلاة كنتم او فى غيرها « 1 » .
از اين فرمايشهاى امام ( ع ) به خوبى استفاده مىشود كه بعد از فارغ شدن از نماز صلوات فرستادن استحباب دارد و هر وقت آيهء شريفهء :
إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ . . .
الخ قرائت شود به صلوات گفتن امر فرموده است خواه در اثناى نماز باشد يا در غير حال نماز و اگر آيهء شريفه بعد از نماز خوانده شود پس باز امر به صلوات فرستادن فرموده است .
پس اگر بعد از فارغ شدن از نمازها آيهء شريفه قرائت شود خواه پس از فراغت از نماز انفرادى باشد يا بعد از فارغ شدن از نماز با جماعت بوده باشد و آيهء شريفه خوانده شود و مردم در عموميت صدا به صلوات گفتن بلند نمايند چنانچه امر به بلند گفتن صلوات فرمودهاند هيچگونه مانع شرعى نبوده بلكه رجحان و استحباب شرعى خواهد داشت و با موقع تسبيح حضرت زهرا ( س ) منافات ندارد به نحوى كه بيان شد .
و نسبت به آيهء شريفه در خصوص تعقيب نماز مغرب و صبح حديث وارد شده و آن را شيخ صدوق ( ره ) به سند خود از حضرت امام صادق ( ع ) نقل كرده :
عن ابى المغيرة قال : سمعت ابا عبد اللّه ( ع ) يقول : من قال فى دبر كلّ صلاة الصبح و صلاة المغرب قبل ان يثنى رجليه او يكلّم احدا : ان اللّه و ملائكته يصلّون على النبيّ يا ايّها الذين آمنوا صلّوا عليه و سلّموا تسليما اللهم صلّ على محمد و ذريته ، قضى اللّه له مائة حاجة سبعين فى الدنيا و ثلاثين فى الآخرة قال : قلت ما معنى صلاة اللّه و ملائكته و صلاة المؤمن ؟ قال : صلاة اللّه رحمة من اللّه و صلاة ملائكته تزكية منهم له و صلاة المؤمنين دعاء منهم له . « 2 »
و اما صلوات فرستادن بر غير رسول اللّه ( ص ) جايز بوده و قرآن مجيد بر آن تصريح كرده
هامش
( 1 ) . خصال جزء دوم ، صص 629 - 630 ، ط تهران ، 1389 ه . ق ، در همان حديث مىفرمايد : صلوا على محمد و آل محمد فان اللّه عز و جل يقبل دعاءكم عند ذكر ( محمد ) و دعائكم له و حفظكم اياه صلى اللّه عليه و آله - خصال ، ج 2 ، ص 613 ، ط تهران .
( 2 ) . غاية المرام سيد بحرانى ( ره ) ص 314 و روايت از ثواب الاعمال شيخ صدوق ( ره ) نقل شده چنانچه در دعوة الحسنى از آن كتاب نقل كرده است .