خوب كردى كه او را زدى و بجا بوده كه او را بزنى و ليكن ممكن است كه اين خدشه را دفع بكنى با اينكه بگويى :
اگر چه ما مسلّم مىداريم كه براى دعاى امت راجع به عطاى خداوند احديت امثال وسيله و شفاعت را وجهى و علتى نيست . و صرفنظر كرديم از اينكه طلب اعطاى آنها « شفاعت و وسيله » براى پيغمبر ( ص ) به جهت تصويب خلاف ظاهر است مىگوييم : همانا در وسيله و شفاعت تفضلات غير متناهيه و شئون كثيره مىباشد .
پس سؤال شفاعت و وسيله براى پيغمبر ( ص ) راجع مىشود به سؤال كردن آن چيزى كه در آنها هست از تفضلات و شئون ديگر ، اين معنى را امعان نظر نموده و نيك بنگر .
و اما آنچه در دعاى عصر جمعه وارد است كه :
و انك لم تأمر بالصلاة عليه الا بعد ان صليت عليه انت و ملائكتك - الى قوله ( ع ) - لا لحاجة الى صلاة احد من المخلوقين بعد صلاتك عليه و لا الى تزكيتهم اياه بعد تزكيتك بل الخلق جميعا هم المحتاجون الى ذلك لانك جعلته با بك الذي لا تقبل لمن اتاك الا منه و جعلت الصلاة عليه قربة منك و وسيلة اليك و زلفة عندك و دللت المؤمنين عليه و امرتهم بالصلاة عليه ليزدادوا بها اثرة لديك و كرامة عليك .
يعنى خدايا امر نفرمودهاى به صلات و رحمت فرستادن بر پيغمبر ( ص ) مگر بعد از آنكه تو و ملائكههاى تو به او رحمت فرستاده باشيد ( تا اينكه عرض مىكند ) امر كردن تو براى ما كه صلات و رحمت به پيغمبر ( ص ) بفرستيم نه از اين جهت است كه پيغمبر ( ص ) احتياج به صلات و رحمت يكى از مخلوقات داشته باشد بعد از آنكه تو بر او صلوات فرستاده باشى و نه از اين راه است كه پيغمبر ( ص ) احتياج به تزكيهء احدى داشته باشد بعد از آنكه تو او را تزكيه فرمودهاى بلكه مخلوقات جميعا محتاجند به طرف صلوات بر پيغمبر ( ص ) به جهت اينكه تو قرار دادى او را وسيلهء خودت به طورى كه قبول نمىكنى از كسى كه بيايد به طرف تو مگر از اين راه و قرار دادهاى رحمت را به روى تقرب بر تو و وسيله به سوى تو و منزلت در نزد تو و دلالت و راهنمايى فرمودهاى مؤمنين را بر او و امر كردى آنها را به رحمت و صلات فرستادن بر پيغمبر ( ص ) كه به واسطهء آنها در پيشگاه تو داراى كرامت و كردار نيك بشوند .
پس آنچه استفاده مىشود از اين دعا اين است :
كه وجود نازنين پيغمبر ( ص ) احتياج ندارد به صلات مخلوقات بعد از صلات و رحمت خالق متعال بر او به اين معنى : كه صلات و رحمت خدا بر او باقى نمىگذارد كرامت بالاترى را مگر اينكه شامل آن مىباشد و حاصل نمىشود از صلوات خلق بر پيغمبر ( ص ) كرامتى مگر
تحقيق دربارهء اول اربعين حضرت سيد الشهدا ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 284
مساهمون: محمد على قاضى طباطبائى
ص٢٨٤