و بعضى گفته : كه صلوات دعا است براى زيادتى نعمتهاى ما زيرا زيادتى نعمتها به ما و بالا رفتن درجات ماها باعث زيادتى نعمت بر آن حضرات ( ع ) است مانند شاخ و برگهاى درخت و طراوت آنها كه باعث زينت درخت بوده و زيادتى بر آن است از باب صفت به حال متعلق باشد .
عمنا الاعظم مجتهد كبير حاج ميرزا محمود شيخ الاسلام « 1 » طباطبايى تبريزى ( قدس سرّه ) را در رسالهء مسائل الدعاء در جواب از سؤال سوم شخص سؤالكننده تحقيق عالى و دقيق است و نقل آن سؤال و جواب در اينجا خالى از فايده نيست و چون هر دو سؤال و جواب به عربى است ترجمه به فارسى آن را از ترجمهء آن رسالهء شريفه كه به قلم سيد جليل فاضل معظم آقاى حاج سيد ابو الفضل حسينى ترجمه شده در اينجا بياورم و اصل رسالهء مسائل الدعاء كه به عربى است با رسالهء ابداء البداء القول بالبداء از تأليف آن مرحوم با هم به قطع كوچك در سال 1302 ه . ق در تهران طبع شده و ترجمهء مسائل الدعاء به فارسى در سال 1368 ه . ق در قم چاپ گرديده و ترجمهء آن سؤال و جواب اين است :
پرسش سوم : شناختى و فهميدى كه خداوند سبحان دعاى دعاكنندگان را لا محالة اجابت مىفرمايد يا به سبب اعطاى آنچه سؤال نموده يا به واسطهء اعطاى عوض آنچه آن را كه سؤال كرده است .
پس آيا اجابت دعاى امت براى رفعت درجهء پيغمبر و ائمهء ( ع ) و مانند اينها عيناش عطا مىشود ( يعنى درجات آنها را ارتقاء داده و بالا مىبرد ) ؟
و يا اينكه عوض آن را مرحمت مىفرمايد ( يعنى در مقابل آن ثواب اخروى براى خود امت عطا مىفرمايد ؟ ) و به عبارت ديگر آيا دعاى امت براى آنها موجب زيادتى مراتب آنها مىباشد يا نه ؟ بلكه فايدهء دعاى امت براى خود امت برمىگردد ؟
پاسخ : به جماعتى از متكلمين و غير آنها نسبت داده شده است كه شق دوم را اختيار نمودهاند و گفتهاند : بر پيغمبر و ائمهء اطهار ( ع ) عطا شده است از بلندى درجه و قرب منزلت و بزرگى و عظمت فضل به اندازهاى كه ديگر دعاى دعاكننده در آن تأثيرى ندارد و فايدهء دعاى امت براى آنها راجع به نفس خودشان مىباشد كه به واسطهء اينها مقرب گرديده و استفادهء ثواب مىنمايند چنانچه از رسول خدا ( ص ) روايت شده كه فرمود :
( من صلى عليّ واحدة صلى اللّه عليه عشرا )
هامش
( 1 ) . شرح حال آن بزرگوار را در كتاب خاندان عبد الوهاب به طور تفصيل نگارش دادهام و از خداوند توفيق طبع و نشر كتاب را مسألت مىنمايم .