تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحقيق دربارهء اول اربعين حضرت سيد الشهدا ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 275

مساهمون:

ص٢٧٥
شفاعت مىكند به آن‌هايى كه در روز جمعه صلوات گفته باشند . به امام ( ع ) عرض كردند : زياد صلوات گفتن در كدام وقت از اوقات افضل است ؟ فرمود : يك‌صد مرتبه صلوات گفتن بعد از نماز عصر . شخصى عرض كرد چطور بگوييم ؟ فرمود : بگو : اللهم صل على محمد و آل محمد و عجل فرجهم ظاهر از روايت آن است كه بعد از نماز عصر روز جمعه به آن كيفيت صلوات گفته شود . و ناگفته نماند : كه مبعوث شدن روزها و جمعه عبارت از تجسم روزهاست در روز رستاخيز و روز برگشت بر خداوند تعالى چنان‌چه اعمال و افعال و اعتقادات و بلكه حركات و سكنات و اوصاف و صفات و تمامى شئون و حيثيات بشرى و لااقل اغلب آن‌ها تجسم پيدا مىكنند و با انسان پس از مرگ همراه بوده و روز قيامت نيز با انسان مصاحب خواهند بود و ادلهء بسيار از كتاب و سنت بر آن دلالت دارد و در محلش بيان و ثابت شده است . از آنچه نگارش يافت ، روشن شد كه در صلوات بايد ( آل ) را از آن جدا نكرد و بر صلوات بايد ضميمه شود و لذا بهترين عبارتى كه بايد با آن به رسول اللّه ( ص ) صلوات فرستاد همان عباراتى است كه در افواه و السنهء مردم از شيعيان از عالم و جاهل و بزرگ و كوچك و در تشهد نمازها معمول و مشهور است و بدون شك آن عبارت كفايت مىكند كه عبارت است از : « اللهم صل على محمد و آل محمد » . و مراد از ( آل ) در صلوات گفتن و در تشهد نمازها چنان‌چه كرارا نگارش يافت ، در نزد ما شيعهء اماميه اثناعشريه عبارت از امير المؤمنين و صديقهء طاهره فاطمهء بتول زهراى ( س ) و يازده ائمهء معصومين ديگر صلوات اللّه عليهم مىباشند و آن بزرگواران هستند كه در نماز بر آن‌ها صلوات فرستادن با جدشان خاتم انبياء ( ص ) واجب است و اگر گفته نشود نماز باطل خواهد شد . و حكمت و جهت انضمام ( آل ) كه خود رسول اللّه ( ص ) دستور فرموده و ضم آن را بيان كرده چيست ؟ در اينجا دو وجهى براى آن از مرحوم مبرور سلطان متشرع عادل سلطان محمد اولجايتو مشهور ( شاه خدا بنده ) مغولى رحمة اللّه عليه نقل شده و هر دو وجه بسيار لطيف است . به نقل آن‌ها اكتفا مىشود و جهاتى ديگر نيز دارد ولى قبلا اين چند سطر را مىنگارد : طايفهء مغول كه به عموم بلاد اسلامى مانند سيل بنيان كن هجوم آوردند صدمات فراوان و خسارات مادى و معنوى بىپايان وارد ساختند بلكه عمده باعث جلوگيرى از پيشرفت مسلمين از جهات مختلفه شدند و كتب نفيسهء اسلامى به يغما رفته و دستخوش و تاراج افراد ارتش جاهل و سربازان نادان مغول گشت .