تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحقيق دربارهء اول اربعين حضرت سيد الشهدا ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 106

مساهمون:

ص١٠٦
زيارت كربلا مىآمده و اگر جابر ( ره ) در حضور امام سجاد ( ع ) به مدينه برمىگشت نقل مىشد و ابدا كسى آن را نقل نكرده است و روات و اهل تاريخ در زمان‌هاى قديم در نقل قضايا به اختصار كوشيده‌اند و قضيه را طورى نقل نموده‌اند انسان تصور مىكند كه يك قضيه و در يك وقت واقع شده است در صورتى كه در مواقع و اوقات مختلف وقوع يافته است . و اين كه محدث نورى ( ره ) فرموده : گمان ندارم كه صاحب عقل سليمى باور كند كه حضرت سجاد ( ع ) به آنجا بيايد و زيارتى از آن حضرت عطية نقل نكند . در ازاى اين فرمايش آن محدث جليل مىتوان گفت : چون موقع ورود امام ( ع ) با مخدرات خاندان عصمت و طهارت به ارض اطيب كربلا پس از دچار شدن آن‌ها به آن همه زحمات طاقت‌فرسا و بعد از اسارت و خلاصى از دست يزيد پليد و آوردن امام ( ع ) رأس اطهر و اقدس سيد الشهداء ( ع ) را همراه خود كه ملحق به بدن اطيب كند و ديدن بانوان عصمت قبر مطهر سيد الشهداء ( ع ) و قبور جوانان بنى هاشم و ساير شهداى دشت كربلا را در آن موقع آن‌ها در چه حال بوده‌اند ؟ از تصور ما خارج است . و حتما امام ( ع ) موقعى كه به نزديكى حائر مقدس مىرسد و با جابر و عطيه ملاقات مىفرمايد و ساير اشخاص كه در آنجا بوده‌اند امر فرموده كه از حريم حائر مقدس و از دور آن محل شريف دور شوند تا مخدرات عصمت و طهارت وارد كنار حائر شريف بشوند چون قطعا آن‌ها صدا به ناله و فغان بلند مىكنند و اشخاص نامحرم بايد بر كنار باشند گرچه آن‌ها مؤدب به آداب شرع مقدس بوده و تمامى حركات و سكنات و رفتار آن‌ها سر مويى از جادهء شريعت مقدسه به كنار نخواهد شد و در حال گريه و شيون نيز مطابق دستور اسلام بوده ولى در مقام نوحه و ندبه اگر اشخاص نامحرم در آن محوطه نبوده باشند بهتر خواهد بود چنان‌چه حضرت زينب كبرى ( س ) روز يازدهم محرم كه به قتلگاه نزد نعش مبارك برادرش سيد الشهداء ( ع ) قرار گرفت چنان نوحه‌سرايى به برادر خويش كرد كه عبارت كتب مقاتل و تواريخ از شيعه و سنّى اين است : « و ابكت كل عدو و صديق » تمام دوست و دشمن را به گريه درآورد پس حالا كه از اسارت شام برگشته و كنار قبر برادرها و برادرزاده‌ها قرار گرفته چه نوحه‌سرايى خواهد كرد و لذا قطعا امام ( ع ) امر مىفرمايد كه اشخاص بيگانه از حريم مطهر حائر شريف دور باشند و شايد به اين جهت عطيه و ديگران كنار شده‌اند و سخنان امام ( ع ) و يا كلماتى كه امام ( ع ) در موقع زيارت پدر بزرگوارش سيد الشهداء ( ع ) با آن كلمات زيارت فرموده نتوانسته‌اند حفظ نمايند و به شيعيان و نسل آينده آن‌ها را به يادگار بگذارند اين طور نيست كه علت عدم نقل زيارتى از امام ( ع ) در آن موقع منحصر به آنچه محدث نورى ( ره ) تصور فرموده ،