احرام به تن كرد . او و يارانش هفتاد شتر براى قربانى با خود آورده بودند . خبر حركت پيامبر به قريش رسيد و آنان پس از مشورت با يكديگر توافق كردند كه از حركت پيامبر جلوگيرى به عمل آورند و بدين منظور خالد بن وليد را به همراه دويست سوار به كراع الغميم فرستادند . مردى از مسلمانان به نام بسر بن سفيان خزاعى كعبى ، وارد مكه شد و از تصميم قريش آگاهى يافت . سپس بازگشت و در پشت محلى به نام عفان به نزد پيامبر آمد و آنچه را ديده بود براى آن حضرت نقل كرد . رسول خدا عباد بن بشر امامه را با بيست سوار روانه كرد . خالد نزديك شد و عباد نيز به ازاى او حركت مىكرد . رسول خدا نماز ظهر را با اصحاب خود به صورت نماز خوف ، به جاى آورد و با ياران خود در مسيرى راه پيمود كه آنان را به محلى به نام حديبيه در پايين مكه از ناحيهء جدّه مىرسانيد . قاصدانى ميان قريش و پيامبر درآمد و شد بودند . آنان از ورود پيامبر به مكه ممانعت مىكردند و در نتيجه در زير درختى ، بيعت رضوان به وقوع پيوست .
شيخ مفيد در ارشاد گويد : فداكارى على ( ع ) در اينروز در وقتى كه مسلمانان براى جنگ صف كشيده بودند معروف و مشهور است . اين قضيه پس از بيعتى بود كه پيامبر با اصحاب خود كرد و با آنان شرط كرد كه بردبارى از خود نشان دهند . در آن روز على از زنان بيعت مىگرفت . بيعت زنان با پيامبر بدينگونه بود كه على لباسى ميان زنان و پيامبر افكند . سپس پيامبر دست خود را بر آن جامه ماليد و زنانى كه بيعت مىكردند دست خود را به آن جامه مىسودند و پس از آن رسول خدا هم با دست آن جامه را مسح مىكرد . آنگاه ميان قريش و مسلمانان بر نوشتن صلحنامهاى توافق شد .
قريش سهيل بن عمرو و تنى چند را براى اين منظور فرستادند . رسول خدا هم على بن ابيطالب را براى نوشتن مفاد صلحنامه فراخواند و گفت : بنويس بسم الله الرحمان الرحيم .
سهيل گفت : ما چنين چيزى كه تو مىگويى نمىشناسيم . و بايد بنويسى « باسمك اللهم » على ( ع ) نيز چنين نوشت . آنگاه پيامبر به على فرمود : « بنويس اين پيمانى است كه ميان محمد رسول الله و سهيل بن عمرو منعقد مىشود » . سهيل گفت : اگر من به رسالت تو گواهى داده بودم ، با تو در جنگ نمىشدم . و بايد فقط نام خود و پدرت را در اين صلحنامه بنويسى .
پس رسول خدا فرمود : « بنويس اين پيمانى است كه ميان محمد بن عبد الله و سهيل بن عمرو منعقد مىشود » . على ( ع ) در انجام اين فرمان اندكى درنگ كرد و نمىخواست جز عبارت محمد رسول الله عبارتى ديگر بنگارد . اما پيامبر به او گفت : « بنويس ، تو هم به اين بلا گرفتار خواهى آمد . و آنگاه به ناخواه رضايت خواهى داد » .
در روايتى ديگر آمده است : پيامبر به على فرمود : تو هم در آينده به اين كار واداشته مىشوى و تو در آن زمان با ناراحتى شديد آن را پذيرا خواهى شد . پيامبر با اين بيان خود به
سيرة الأئمة ( سيره معصومان ) ( فارسي ) — صفحة 293
مساهمون: على حجت كرمانى
ص٢٩٣