عياش شنيدم كه مىگفت : على در جنگ خندق ضربتى زد كه در اسلام از آن ضربت ، عزيزتر نبود . و على را ضربتى زدند ، يعنى ضربت ابن ملجم ، كه در اسلام ضربتى از آن شومتر و پليدتر نبود .
دهم : در جنگ احزاب سرزنش و عتاب خداوندى متوجه تمام مسلمانان ، به جز على ، شد . شيخ مفيد در ارشاد مىنويسد : دربارهء جنگ احزاب خداوند فرمود :
« إِذْ جاؤُكُمْ مِنْ فَوْقِكُمْ وَ مِنْ أَسْفَلَ مِنْكُمْ وَ إِذْ زاغَتِ الْأَبْصارُ وَ بَلَغَتِ الْقُلُوبُ الْحَناجِرَ وَ تَظُنُّونَ بِاللَّهِ الظُّنُونَا . هُنالِكَ ابْتُلِيَ الْمُؤْمِنُونَ وَ زُلْزِلُوا زِلْزالًا شَدِيداً وَ إِذْ يَقُولُ الْمُنافِقُونَ وَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ ما وَعَدَنَا اللَّهُ وَ رَسُولُهُ إِلَّا غُرُوراً »
« 58 » مفيد گويد : در اين روز خداوند همهء مسلمانان را سرزنش كرد و به اتفاق همهء مورخان كسى جز على از اين نكوهش نرست . زيرا پيروى مسلمانان در اين جنگ با او و به دست او انجام پذيرفت .
يازدهم : گفتهء پيامبر كه فرمود : امروز تمامى ايمان در برابر تمامى كفر قرار گرفته است .
شيخ مفيد گويد : هشام بن محمد از معروف بن خربوذ روايت كند كه على در جنگ خندق مىفرمود :
آيا اين سواران چنين بر من حمله مىآرند . از من و اين سواران به يارانم خبر دهيد .
كه امروز حميّت و عزمى كه در سر دارم مرا از گريز بازمىدارد .
عمرو را وقتى كه طغيان كرد ، با شمشيرى هندى و براق و برنده هلاك كردم .
او را همچون تنهء بريدهء درختى در ميان ريگها و تپهها بر جاى نهادم .
از بيرون كردن جامههايش چشم پوشيدم و اگر او مرا به خاك افكنده بود ، همانا لباسهايم را از تن بيرون مىآورد .
قبلا چهار بيت ديگر بر همين وزن و قافيه از على ( ع ) نقل شد كه برخى از همين ابيات نيز در آنجا آمده بود و شايد همهء اين بيتها از يك قصيده باشد كه به دست راويان از هم جدا شده .
پيامبر فرمود : كشتن عمرو به دست على ، از عبادت ثقلين برتر است . حاكم در مستدرك نقل كرد كه پيامبر دربارهء نبرد على با عمرو در روز خندق فرمود : اين ضربت تا روز قيامت بهتر از اعمال امت من است . ابن تيميه بنابر عادت هميشگى و معلوم خود در انكار شواهد و دلايلى كه فضل على و اهل بيت او را ولو با دلايل مسلم و متواتر اثبات مىكند ، در مورد حديث نخست كه آن را جعلى دانسته است مىگويد : چگونه ممكن است كشتن يك كافر
هامش
( 58 ) . آيات 10 تا 12 سورهء احزاب : هنگامىكه از بالا و پايين شما آمدند و زمانىكه ديدهها گرديدند و دلها به حنجرهها رسيد و به خداوند گمانمند شديد . آنجا مؤمنان آزمايش شدند و به سختى لرزيدند . هنگامىكه منافقان و كسانى كه در دلهايشان بيمارى است مىگفتند كه خدا و پيامبرش به ما وعدهء جز دروغين ندادند . - م .