ذكر امامت امير المؤمنين حسن بن على عليه السلام
اسمه عليه السلام
چون حسن حسن بديد بابش * فرمود به حق حسن خطابش
نامش حسن است و خلق احسن * نابوذه نظير او بهر فن
لقبه عليه السلام
بودش لقب الزكى و الحق * او بود يقين زكىّ مطلق
پرهيز كنندهء جهان بود * مختار زمين و آسمان بود
هم عالم و هم امام معصوم * ياد آمذه در كلام قيّوم
كنيته عليه السلام
شد كنيت او ابو محمد * از لفظ مبارك اب و جد
نامش حسن و زكيش القاب * بودست خطابش از جد و باب
تاريخ ولادته عليه السلام
آن چشم و چراغ آفرينش * آن ميوه ز باغ آفرينش
آن عين زلال و چشمهء عين * آن گلبن بوستان عينين
آن نطفهء پاك عالم غيب * آن معتكف بسان لا ريب
آن سيد و زاهد زمانه * آن عالم و عابد يگانه
مخطوب خطاب طهر و طاهر * منهاج بروج نجم زاهر
آن گوهر شب چراغ غرّا * آن نطفهء بوتراب و زهرا
يعنى كه حسن امام ثانى * سرچشمهء آب زندگانى
بگذشته ز ماه روزه يك نيم * سال هجرى رسيده در جيم « 1 »
اندر شب جمعه در مدينه * از پشت امام راستينه
بر پشت زمين ز بطن زهرا * آمذ شد ازو جهان مطرا
هامش
( 1 ) جيم اشاره به سال سوم هجرى .