دريابى او را تو اى جابر ، پس چون تو او را ببينى ، از من او را سلام برسان . پس از او صادق جعفر بن محمّد پس موسى بن جعفر پس على بن موسى پس محمد بن على پس على بن محمد پس حسن بن على پس همنام و هم كنيت من حجّت خدا در زمين و بلاد او ، و بقيّهء او در عباد او ، پسر حسن بن على ، آن كسى كه بگشايد اللّه تعالى به دست او مشارق و مغارب آن را ، ليكن غايب شود از شيعه و دوستان [ خود غايب شدنى دور و دراز ، كه ثابت نباشد در آن غايب بودن ] « 52 » بر قائل بودن به امامت او ، الّا آن كسى كه امتحان كرده باشد حضرت اللّه تعالى دل او را براى ايمان » . جابر گفت : « گفتم من كه اى رسول خدا ، شيعهء او را در غيبت او ، از او انتفاع واقع شود ؟ » پس گفت رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - كه : « به حق آنكه برانگيخت مرا به نبوّت و رسالت ، كه ايشان هرآينه روشنى گيرند از نور او ، و انتفاع يابند به ولايت او در غيبت او ، مانند انتفاعى كه مردم را باشد به سبب آفتاب ، هرگاه كه حاجبى او را پوشيده باشد . اى جابر اين مكنون سرّ خدا است و مخزون علم او » . پس رسول - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - اين آيه را بخواند كه :