أنيس المؤمنين ( فارسي ) — صفحة 28

« 48 » يعنى : « به درستى كه مثل عيسى نزد اللّه تعالى همچو مثل آدم است كه بيافريد حق تعالى او را از خاك » . مراد آن است كه يا محمد ، بگوى كه آدمى بىپدر مىتواند بود ، و آن آدم است كه پدر شماست كه او را نه پدر بود و نه مادر ؛ بلكه به قدرت الهى از خاك مخلوق و موجود شد . پس اگر عيسى را پدر نباشد ، گو مباش ، و اين حال از خداى تعالى عجيب و غريب نيست كه آدمى را بىپدر ايجاد كند ، چه او قادر و توانا بر جميع ممكنات است . پس شما چرا در حق عيسى - عليه السلام - استبعاد مىكنيد و در وادى ضلالت افتاده‌ايد و از اين جهالت بر نمىگرديد ؟ و بعد از نزول اين آيه ، چون ايشان بر اعتقاد خويش مقرّ بودند ، اين آيه نازل شد كه

« 49 » يعنى : « يا محمد ، پس هر كس منازعه نمايد و حجّت پيش آورد در اظهار پيغمبرى تو ، بعد از آن علمى كه به تو آمده است ، بگوى ايشان را كه بياييد تا بخوانيم ما پسران خود را ، و شما پسران خود را ، و ما زنان خود را ، و شما زنان خود را ، و ما نفسهاى خود را و شما نفسهاى خود را ؛ پس به حضرت