عزّت تضرّع و زارى كنيم و لعنت كنيم بر دروغگويان » قوم نجران به مباهله راضى نشده ، جزيه قبول كردند و بازگشتند . جمهور نقل كردهاند كه « ابنائنا » اشارت است به امام حسن و امام حسين - عليهما السلام - و « نسائنا » اشارت است به فاطمه - عليها السلام - و « أنفسنا » اشارت است به حضرت امير المؤمنين - عليه السلام - .
پس بدان كه اين دليلى است قوى بر امامت و خلافت شاه ولايت - عليه السلام - ، زيرا كه حق تعالى او را نفس رسول اللّه خوانده و محال است كه او رسول باشد ؛ پس ماند كه او مساوى است با رسول ؛ و پيغمبر را ولايت عام بود پس آن حضرت را نيز ولايت عام خواهد بود .
و هم در اين سال حضرت پيغمبر - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - ساقى كوثر را به [ جنگ ] بنى زبيد فرستاد . چون جنگ قائم شد ، عمرو بن معديكرب زبيدى به ميدان درآمد و از هيبت حضرت شاه مردان به هزيمت رفت . پس حضرت امير المؤمنين - عليه السلام - پسر او و برادر او را به قتل رسانيد ، و اولاد و ازواج ايشان را اسير ساخته متوجّه مدينه شد .
و هم در اين سال پيغمبر - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - به حجّة الوداع عزيمت فرمود ، و در روز عرفه خطبه خواند و مناسك حج مردم را تعليم داد ، و فرمود كه : « انّى تارك فيكم الثّقلين ان تمسّكتم بهما لن تضلّوا ابدا ، كتاب اللّه و عترتى أهل بيتى » يعنى : « من در ميان شما دو چيز بزرگ مىگذارم كه اگر چنگ در زنيد به متابعت آن دو چيز ، هرگز گمراه نشويد : يكى كتاب خدا است ، و دويم عترت اهل بيت من » . و در شأن اهل بيت سه مرتبه مبالغه فرمود . و از اين معلوم شد كه جميع امّت مىبايد كه متابعت قرآن و اهل بيت كنند و ائمّهء معصومين را امام و مقتداى خود دانند ؛ زيرا كه كسى كه بر جميع خلق متابعت او واجب است ، بعد از پيغمبر به غير از ائمّهء اثنى عشر - عليهم السلام - كسى ديگر نيست .
چنان كه روايت كرده است صدوق شيخ ابو جعفر محمد بن على ابن الحسين بن موسى بن بابويه قمى - رحمه اللّه - به اسناد متّصل از جابر بن
أنيس المؤمنين ( فارسي ) — صفحة 29
مساهمون: محمد بن اسحاق بن محمد الحموي
ص٢٩