تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أنيس المؤمنين ( فارسي ) — صفحة 221

مساهمون:

ص٢٢١

باب دهم در ذكر آن بلبل گلشن امامت ، و آن طوطى چمن خلافت مركز دايرهء سعادت ، قطب سپهر جلالت و هدايت ابو الحسن الثالث ابن أبى جعفر القانع حضرت امام على النّقى الرّابع عليه السّلام

ولادت كثير السّعادت آن حضرت در مدينه بوده ، به روايت شيخ مفيد در منتصف ماه ذى الحجّه سنه اثنتى عشرة و مأتين ؛ و شهادتش در ماه رجب سال دويست و پنجاه و چهارم بوده « 1 » . مشهد معطّرش در سرّ من رأى ، كه به سامره مشهور است ، و آن شهرى است كه معتصم ملعون در سال دويست و بيستم بنا كرد ، و با لشكر به آن شهر رفت ، و آن را دار الملك ساخت ، و به اين واسطه آن شهر را عسكريه نيز مىگويند ؛ چنان كه گذشت . كنيت آن حضرت ابو الحسن است ؛ و لقبش : ناصح ، و متوكّل و فتّاح ، و نقى ، و مرتضى ؛ و به روايت شيخ مفيد از آن حضرت پنج فرزند بازمانده بود : حضرت امام حسن عسكرى و حسين و محمّد و جعفر و يك دختر [ به نام عايشه ] « 2 » .

فصل در ذكر بعضى از كرامات آن پيشواى اهل نجات

روايت است از صالح بن سعيد كه گفت : متوكّل فرمود كه آن
هامش
( 1 ) « ارشاد » مفيد ص 352 .
( 2 ) « ارشاد » مفيد ، ص 359 .
أنيس المؤمنين ( فارسي ) — صفحة 221 | محمد بن اسحاق بن محمد الحموي