در سال دويست و چهارم مأمون به بغداد رفت ؛ و در سال دويست و نهم بوران دختر حسن بن سهل را بخواست . و در ايّام سلطنت مأمون ملعون بابك خرّم دين در آذربايجان خروج كرد ، و جمعى متابعت او نمودند . و آن ملعون محرّمات مثل مباشرت با مادر و خواهر و غير آن مباح گردانيد . و در آن حدود قلعه‌هاى مستحكم عمارت [ نمود ] ، و هر لشكرى كه مأمون ملعون به جنگ او فرستاد منهزم بازگشت . مأمون ملعون در سال دويست و دوازدهم از هجرت محمّد بن حميد طوسى را به دفع او مأمور ساخت ؛ و بعد از يك سال و كسرى كه ميان او و بابك جنگهاى عظيم روى نموده بود محمّد بن حميد كشته شد . آنگاه امر بابك قوّت گرفت . و چون سن مبارك حضرت امام محمّد تقى به بيست و يك رسيد ، مأمون ملعون دختر خود ام الفضل را به نكاح آن حضرت درآورد ، و آن سال دويست و شانزدهم بود از هجرت . آنگاه به مصر رفته عبدوس « 3 » را كه در آن ديار خروج كرده بود مندفع ساخت و به جنگ قيصر روى آورده ، چهارده قلعه از قلاع روم به دست آورد ؛ و چون بازگشت در نواحى طرسوس بر سر چشمه‌اى نزول كرد كه آن چشمه را « بديدون » « 4 » مىگفتند . علىّ بن الحسين مسعودى در « مروج الذّهب » آورده كه آب چشمهء بديدون در برودت به مرتبه‌اى بود كه هيچ كس را طاقت نبود كه لحظه‌اى در