أنيس المؤمنين ( فارسي ) — صفحة 186

« 42 » يعنى : « ميل منماييد به آن كسانى كه ظلم كرده‌اند ، كه آتش دوزخ شما را فرو مىگيرد . » پس به مدلول آيهء مذكوره ، هر كس ميل به ابو مسلم كند ، از اهل جهنّم است . زيرا كه ظلم از اين بزرگتر نمىباشد كه كسى حق اهل البيت پيغمبر را گرفته ، به دشمنان ايشان دهد ؛ و اعداى اهل البيت را تقويت نموده ، ايشان را بر آن حضرات رفيع الدّرجات مسلّط سازد . بيضاوى در تفسير اين آيه آورده كه : « فلا تميلوا اليهم أدنى ميل ، فان الرّكون هو الميل اليسير ، كالتّزيّى بزيّهم و تعظّم ذكرهم » يعنى : « ميل مكنيد به ظالمان اندك ميل‌كردنى ، بدرستى كه ركون به معنى اندك ميل كردن است ، مانند متزيّى شدن به زىّ ظالمان ، و تعظيم ايشان را ذكر نمودن » . پس بنابراين ، خواندن و شنيدن قصّهء موضوعه و منسوبهء به ابو مسلم مروزى كه مشتمل بر تعظيم ذكر اوست ، باعث دخول نيران است و سبب گرفتارى به آتش سوزان . و نوّاب مشار اليه در « مطاعن المجرميّه » آورده كه : « قال الصّادق - عليه السلام - من شك فى كفر اعدائنا و الظّالمين لنا فهو كافر . » يعنى : « حضرت امام جعفر صادق - عليه السلام - فرمود كه : « هر كه شك كند در كفر دشمنان ما و در كفر ظلم كنندگان در حق ما ، پس او كافر است . » و اگر كسى در كفر ابو مسلم مضايقه داشته باشد ، به واسطهء آنكه او با بنى اميّه مخالف بوده ، از مقولهء آن است كه در كفر عبد الله زبير مضايقه نمايد ، و متمسّك شود به آنكه او با بنى اميّه دشمن بوده ؛ يا حجّاج يوسف ثقفى را كافر و ملعون نداند ، و مستند شود به آنكه او عبد اللّه زبير را با بسيارى از