زبيريان كشته ؛ يا مناقشه نمايد كه شبيب شيبانى كافر و ملعون نيست ، و چنگ در زند به آنكه او با حجّاج بن يوسف ثقفى جنگها كرده و از مردم او بىحدّ به قتل رسانيده ؛ و فساد اين گونه اعتقاد بر ارباب رشد و رشاد كالشّمس فى الضّحى در عين ظهور و جلاست . نواب خاتمة المجتهدين و رئيس المحقّقين در « مطاعن المجرميّه » مىفرمايد كه ابو مسلم مروزى قهرمان « * » ظالمى بود از جانب بنى عبّاس ؛ چنان كه حجّاج يوسف ثقفى بود از جانب بنى اميّه . مؤلّف اين مختصر گويد كه بعضى از ارباب تواريخ آوردهاند كه حجّاج بن يوسف ثقفى هزار كس را بالتّعيين كشته ؛ و برخى از ارباب سير در مؤلّفات خود ايراد نمودهاند كه ابو مسلم مروزى سيصد هزار كس بالتعيين كشته ؛ و عوام اين را از شجاعت او مىشمردند . همانا معنى بالتعيين را نمىدانند ، بلكه تصوّر مىكنند كه اين كشتن در ميادين و معارك از او به ظهور رسيده ؛ چنان كه [ قصّه ] خوانان در آن قصّهء كاذبه مىگفتند . بدان اى محب خاندان كه آنچنان كه حجّاج بن يوسف ثقفى هر كس را كه بر خلاف بنى اميّه يافت مىكشت ، به سبب دوستى كه با بنى اميّه داشت ؛ ابو مسلم هر كس را كه بر خلاف بنى عبّاس مىديد ، به قتل مىرسانيد ، به واسطهء محبّتى كه با بنى عبّاس مىورزيد . و از جملهء كسانى كه ابو مسلم بالتّعيين كشته بود ، يكى عبد اللّه بن معاوية بن عبد اللّه بن جعفر طيّار است كه فرمود تا مالك بن هيثم او را به قتل رسانيد ، و حكايت كشته شدن شاهزاده عبد اللّه در اكثر كتب تواريخ مذكور است ، و مقبرهء آن جناب در هرات به مزار سادات مشهور . پس چون مشخّص شد كه ابو مسلم ظالم بوده ، بلكه به دلايل قاطعه و اخبار متواتره كفرش ثابت گشت ، هر كس با او دوستى ورزيد ، به دليل آيهء كريمهء
« 43 » و آيه رفيعهء