تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أنيس المؤمنين ( فارسي ) — صفحة 147

مساهمون:

ص١٤٧
العبّاس ، و بعد از او به امامت پسر او محمّد ، و بعد از او به امامت پسر او ابراهيم ، و بعد از او به امامت برادر او عبد اللّه بن محمّد بن علىّ بن عبد الله بن العبّاس قائل شده . و اين عبد اللّه بن محمّد را لقب « سفّاح » بود ، و كنيتش ابو العبّاس . و گاهى او را به مادرش منسوب ساخته ، عبد اللّه بن الحارثيّه مىگفتند . پس به دليل حديث مذكور ، چون ابو مسلم از گروه ناجيه يعنى شيعهء اماميّه نبوده ، از اهل نار است ، و دور از رحمت پروردگار ؛ و هرآينه هر كس كه از اهل دوزخ باشد ، ملعون است . زيرا كه لعنت عبارت از دورى است از رحمت حق تعالى . و احاديث صحيحه و اخبار صريحه بسيار است كه دال است بر آنكه هر كس انكار امامت يكى از ائمّهء معصومين نمايد ، يا غير ايشان را امام و خليفه داند ، مخالف خدا و رسول است ، و منحرف از طريق ارباب حق و اصحاب قبول . و در روز قيامت در شمار كفّار ، و با گروه بىشكوه
« إِن الْمُنافِقِين فِي الدَّرْك الْأَسْفَل مِن النَّارِ »

« 19 » به عذاب اليم و عقاب جحيم گرفتار . از آن جمله حديثى است كه نوّاب مشار اليه در « مطاعن المجرميّه » آورده كه قال النبى - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - « الائمّة من بعدى اثنا عشر ، من زاد أو نقص فقد كفر » . يعنى : « پيغمبر - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - فرمود كه : امامان بعد از من دوازده‌اند ، هر كس بر اين دوازده زياد كند ، يا از اين دوازده كم كند ، پس به تحقيق كه كافر است . » ديگر ، هم در كتاب مذكور آورده كه پيغمبر - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - فرمود كه : « الائمّة من بعدى اثنا عشر ؛ أوّلهم أمير المؤمنين علىّ بن أبى طالب و آخرهم القائم ؛ طاعتهم طاعتى و معصيتهم معصيتى و من أنكر واحدا منهم فقد أنكرنى » . يعنى « امامان بعد از من دوازده‌اند ، اوّل ايشان امير المؤمنين على بن ابى طالب - عليه السلام - و آخر ايشان حضرت قائم - عليه السلام - ؛ فرمانبردارى نمودن ايشان را فرمانبردارى نمودن است مرا ، و نافرمانى كردن ايشان را نافرمانى كردن است

هامش
( 19 ) صدر آيهء 145 سورهء مباركهء نساء .