اطاعهم فقد أطاعنى ، و من عصاهم فقد عصانى ، و من أنكرهم أو أنكر واحدا منهم ، فقد أنكرنى ، بهم يمسك اللّه السّماء أن تقع على الارض الّا باذنه و بهم يحفظ اللّه الأرض أن تميد بأهلها » .
يعنى : « امامان از فرزندان علىّ بن ابى طالب حسن و حسيناند ، دو سرور جوانان اهل بهشت ؛ بعد از ايشان سرور عبادت كنندگان در زمان خود علىّ بن الحسين ، بعد از او محمّد بن علىّ الباقر ، و زود باشد كه دريابى تو او را اى جابر ؛ پس هرگاه كه دريابى تو او را ، بخوان او را از من سلام ، پس جعفر بن محمّد الصّادق ، بعد از او موسى بن جعفر الكاظم ، بعد از او علىّ بن موسى الرّضا ، بعد از او محمّد بن على ملقّب به « تقى » ، بعد از او علىّ بن محمّد موصوف به « نقى » ، بعد از او حسن بن على معروف به « زكى » ، بعد از او پسر او قائم به حق ، مهدى امّت من ؛ آنكه پر كند روى زمين را از عدل و داد ، همچنانكه پر شده باشد از جور و ظلم . اى جابر ، ايشان خلفاى من و اوصياى من و فرزندان من و فرزندزادگان منند ؛ هر كس فرمان برد ايشان را ، پس به تحقيق كه فرمان برده است مرا ؛ و هر كس نافرمانى كند ايشان را ، پس به تحقيق كه نافرمانى كرده است مرا ؛ و هر كس انكار كند ايشان را ، يا انكار كند يكى از ايشان را ، پس بتحقيق كه انكار كرده است مرا ؛ به سبب اين ائمّهء اثنى عشر نگاه مىدارد خداى تعالى آسمان را كه واقع نشود بر زمين ، الّا به رخصت او ، و هم به سبب ايشان نگاه مىدارد زمين را از جنبيدن » .
ديگر ، مروى است از ابن عبّاس كه گفت : من از رسول پرسيدم كه امام بعد از تو چند باشد فرمود كه : « الائمّة من بعدى اثنا عشر : اوّلهم علىّ ابن ابى طالب و بعده الحسن و الحسين ، فاذا انقضى زمان امامة الحسين فابنه علىّ ، فاذا انقضى علىّ فابنه محمّد ، فاذا انقضى محمّد فابنه جعفر ، فاذا انقضى جعفر فابنه موسى ، فاذا انقضى موسى فابنه علىّ ، فاذا انقضى علىّ فابنه محمّد ، فاذا انقضى محمّد فابنه علىّ ، فاذا انقضى علىّ فابنه الحسن ، فاذا انقضى الحسن فابنه المهدىّ ، يا ابن عبّاس ! من أنكرهم أو ردّ أحدا منهم ، فكأنّما قد أنكرنى و ردّنى و من أنكرنى و ردّنى ، فكأنّما قد أنكر اللّه و ردّه ؛
أنيس المؤمنين ( فارسي ) — صفحة 150
مساهمون: محمد بن اسحاق بن محمد الحموي
ص١٥٠