است . مسلمانان در ميان ركن و مقام با وى بيعت مىكنند . شمايل او چونان شمايل پيامبر ( ص ) است ولى از نظر اخلاقى از آن حضرت پايينتر است زيرا هيچ كس در اخلاق به پايهء پيامبر ( ص ) نرسد و خداوند دربارهء او فرمود : همانا تو بر خلق و خويى بزرگ هستى . او پيشانى فراخ است و دماغى خميده ( عقابى ) دارد . نيكبختترين مردم نسبت به او كوفيان هستند . مهدى مال را به يكسان در ميان مردم بخش مىكند و در ميان رعيت به داد رفتار مىكند . چنان كه كسى نزد او مىآيد و مىگويد : اى مهدى به من مال ببخش ، رو به روى مهدى مال فراوان و انباشتهاى است او آن قدر مال در دامن آن مرد مىريزد كه نمىتواند حملش كند . مهدى در روزگار فترت دين ظهور خواهد كرد و خداوند به واسطهء او چنان ( علم و دانش ) پراكند كه با قرآن منتشر نكرده است . مردم در زمان او شب را با جهل و ترس و بخل سر مىكنند و چون صبح فرا رسد ، دانا و دلير و بخشنده مىشوند پيروزى فرا روى او راه مىسپرد . او پنج يا هفت يا نه سال زندگى مىكند . بىاشتباه پا در جاى پاى رسول مىنهد و حركت مىكند . او را فرشتهاى است كه از جايى كه وى را نمىبيند يارىاش مىكند و كار او را قوام مىبخشد . بارهاى سنگين را بر دوش مىكشد به ضعيفان يارى مىرساند و در كارهاى دشوار حق مدد مىكند . بدانچه مىگويد عمل مىكند و كارى را كه مىكند ، مىگويد و آنچه را كه مىبيند ، مىداند .
خداوند كار او را در يك شب سامان مىبخشد . او مدينهء روميه را با تكبير و به همراه هفتاد هزار نفر از مسلمانان از فرزندان اسحاق فتح مىكند . جنگى بزرگ در مرج عكا روى مىدهد . ستم و ستمگران را نابود و دين و دينداران را حاكم مىسازد در كالبد اسلام روح مىدمد . خداوند اسلام را به وسيلهء او عزت مىبخشد از پس آن كه خوار و ذليل شده است و اسلام را به واسطه او زنده مىدارد پس از آنكه بىجان شده است . جزيه را برقرار مىكند و مردم را با شمشير به خدا مىخواند . پس هر كس به دعوت او گردن ننهد ، كشته شود و هر كه با او منازعه كند خوار گردد . از احكام دين آنچه را كه خود بدانها معتقد است ظاهر گرداند به گونهاى كه اگر پيامبر ( ص ) در زمان او زنده مىبود ، همان احكام را صادر مىكرد . در روزگار او جز دين خالص و پاكيزه و به دور از آراى شخصى بر جاى نمىماند . آن حضرت در بيشتر احكامش با مذاهب علما مخالفت مىورزد ، پس علما نيز از وى دل آزرده مىشوند زيرا آنان گمان مىكنند كه خداوند پس از امامانشان ، مجتهد ديگرى را پديد نخواهد آورد .
شعرانى گويد : شيخ محى الدين در ذكر حوادثى كه براى مهدى ( ع ) در برخورد با اين علما پيش مىآيد بسيار طول سخن داده و آنگاه گفته است : بدان كه چون مهدى ظهور كند دل مسلمانان ، خاصه و عامه ، شاد گردد . او را يارانى است بردبار و با وقار كه دعوتش را استوار مىدارند و يارىاش مىكنند . اينان وزيران و مددكاران اويند . مسئوليتهاى مملكت
سيره معصومان ( فارسي ) — صفحة 346
مساهمون: على حجت كرمانى
ص٣٤٦