همچنين آن حضرت به سپاهيان خود نامه‌اى نوشت و آنان را از آنچه براى ايشان يا بر ايشان بود آگاهى داد . از بندهء خدا ، على امير المؤمنين . اما بعد ، خداوند شما را در حق يكسان قرار داد . سياه و سرخ شما تفاوتى ندارند . شما را براى والى و والى را براى شما قرار داد . همچون پدر براى فرزند و فرزند براى پدر . حق شما بر والى يكسان دانستن شما و محافظت از اموال شماست . اگر چنين كرد با شماست و فرمانبردارى او تا آنجا كه با حق ، موافقت دارد ، بر شما واجب است و بايد او را بر اين روش يارى كنيد و بايد از سلطنت خداوند دفاع كنيد . شما وزعهء « 23 » خداوند بر روى زمين هستيد . پس براى والى ياور و براى دين او يار باشيد و در زمين پس از اصلاح آن تباهى مكنيد كه خداوند تباهى كنندگان را دوست ندارد . امير المؤمنين در نخيله بماند تا آنكه سپاهيان به او پيوستند . آن حضرت حركت نكرد تا ابن عباس با گروهى از مردم بصره به وى ملحق شدند . على ( ع ) در آنجا بود كه جنازه‌اى را براى دفن آوردند . آن حضرت فرمود : مردم دربارهء اين قبر چه مىگويند ؟ ( در نخيله قبرى